+ 14 - 18 | § ¶binding

Kan er geen verbod komen op met maatschappelijke organisaties brainstormende politici? Minister Verdonk is, na zo'n lumineuze brainstorm sessie, op het idee gekomen dat Bevrijdingsdag voortaan moet gaan over 'binding'. Multiculturele binding mogen we aannemen gezien haar verantwoordelijkheden en het kabinet heeft dat initiatief vooralsnog enthousiast ontvangen. Hier in Nederland komen we al niet echt om in de vrije dagen. Het 'inpikken' van de vijfde Mei in 2000 door slechts één keer in de vijf jaar hiervoor een vrije dag te geven was al van een tranentrekkende treurigheid. Bevrijdingsdag is in de loop der jaren getransformeerd van een gedenkdag waarop het juk van de Duitsche bezetter werd afgeworpen tot een viering van de democratie in algemene zin. Als zodanig is het een belangrijk ijkpunt zowel van ons recente verleden als van de uitdaging die het onderhouden van een democratische rechtsstaat dagelijks met zich meebrengt. Juist in een periode waarin politiek leiders over elkaar heen buitelen in pogingen om die democratische beginselen te ondermijnen dienen we ons bewust te zijn van de waarde van diezelfde democratie. De vijfde mei misbruiken om integratie tussen allochtoon en autochtoon te bevorderen is dan ook een gotspe. Wanneer het kabinet besluit om een vrije dag in het leven te roepen om tolerantie tussen bevolkingsgroepen te verbeteren kan zij op mijn hartelijke instemming rekenen maar van de vijfde Mei dien je af te blijven.

+ 13 - 12 | § ¶any given sunday

Any Given Sunday (1999)

Any Given Sunday is vooralsnog de laatste behoorlijke film van Oliver Stone. De man die ooit (zoals velen) begon met matige horrorfilms (Queen of Evil, The Hand) vergaarde terechte roem met de films Salvador en Platoon en zou in de jaren die daarop volgden die goodwill weer grotendeels verspelen met een filmstijl die niet alleen bol staat van de testosteron maar zich ook nog eens het beste laat omschrijven als 'Kijk mama, zonder handen!'. Technisch capabel, maar verder volslagen zielloos met als absoluut dieptepunt zijn verfilming van Tarantino's scenario 'Natural Born Killers'. Diezelfde, nogal overdadige, aanpak werkt echter wonderbaarlijk goed om een weinig bijzonder verhaal over het American Football team 'Miami Sharks' meer dan verteerbaar te maken. 'Any Given Sunday' ligt in de special edition 'director's cut' (net als George Lucas lijkt Stone niet in staat om van zijn films af te blijven) voor de weggeefprijs van € 8,99 in de schappen van Het Kruidvat en is ook nog eens vanavond rond 23.30 uur te bezichtigen bij SBS6.

+ 17 - 13 | § ¶leest als een spannend jongensboek

Nadat ik naar de Hema ben geweest om een nieuw pak papier in te slaan en extra cartridges heb aangeschaft voor mijn trouwe deskjet printertje kan het grote uitprinten beginnen. Het Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa; (met Protocollen, Bijlagen en Slotakte) Rome, 29 oktober 2004 is gearriveerd en over enkele maanden mag U in een niet bindend referendum uw zegen dan wel banvloek uitspreken. Vraagje: Gaat U nu daadwerkelijk ook de hele Grondwet lezen?

+ 9 - 21 | § ¶de angstsamenleving 2

De reacties van de politiek op de voorstellen gedaan door de Regering ter uitbreiding van het instrumentarium ter bestrijding van de terroristische dreiging zijn opvallend mild. Totnogtoe is enkel Groen Links in staat om echte vraagtekens te zetten bij de noodzaak van een stevige inperking van uw burgerrechten. Voordat we de maatregelen waar het om gaat nader onder de loep nemen kan het echter wel eens de moeite waard zijn om ons af te vragen hoe acuut die dreiging van terroristische aanslagen eigenlijk is.

Lange tijd bleef Europa gevrijwaard van Islam terrorisme. De aanslagen van 11 september 2001 waren gruwelijk, ze waren toch nog steeds relatief ver weg. Madrid was echter wel degelijk 'om de hoek' en met de moord op Theo van Gogh leek ook Nederland niet langer gevrijwaard van moslim terrorisme. Toch is het nog helemaal geen vaststaande zaak dat Mohammed B. daadwerkelijk samenspande met anderen om de moord op Theo van Gogh te plegen. Sterker nog, de aanklager zal het waarschijnlijk nog moeilijk krijgen om te bewijzen dat het hier gaat om een 'aanslag' gepleegd door de zogenaamde 'Hofstadgroep'. Recente uitbreidingen van de bevoegdheden van de AIVD hebben geleid tot de arrestatie van een groot aantal leden van de Hofstadgroep. Morgen begint het proces tegen Mohammed B. met een 'pro forma' zitting. Ik kan mij maar niet aan de indruk onttrekken dat de nu aangekondigde maatregelen (die een stevige beperking van burgervrijheden inhouden) worden doorgedrukt voordat zou kunnen blijken dat er wel heel erg weinig concreet bewijs tegen de leden van de Hofstadgroep is. Zou het niet beter zijn voor onze toch al zo fragiele democratie om eerst tot een veroordeling te komen van hen die op dit moment gearresteerd zijn. Zou uit het proces daadwerkelijk blijken dat een gevaarlijke groep radicalen is opgepakt dan zou dat wellicht het draagvlak voor de maatregelen vergroten. Door daar niet op te wachten ademen deze voorstellen de noodzaak tot het uitbuiten van angst, en angst is een slechte raadgever in een democratie.

+ 16 - 8 | § ¶fabeltjeskrant

Het is allemaal de schuld van Jenneke. Haar stukje over Stoffel, de schildpad uit de Fabeltjeskrant, bracht een storm aan herinneringen voort. Niet alleen aan de Fabeltjeskrant maar ook Erik Engerd, Kunt U mij de weg naar Hamelen vertellen en Doctor Who borrelden weer naar boven. Ooit was de Fabeltjeskrant het exclusieve domein van de snobistische bourgeoisie in de vorm van Juffrouw Ooievaar en de marxistisch-socialistische arbeidersklasse, de gebroeders Bever. In de jaren negentig werden de helden van De Fabeltjeskrant nieuw leven in geblazen maar men beging de onvergefelijke fout om Unicef als sponsor aan te trekken. Prompt doken er asielzoekende zebra's en lama's op in het grote Dierenbos en ontpopte Zoef de Haas zich als een Janmaat adept. Het paste in de tijdsgeest (ik herinner me een prentenboek voor kleuters over lesbische cavia's) maar het heeft mijn herinneringen aan dat oorspronkelijke Dierenbos uit begin jaren zeventig blijvend getraumatiseerd. Laten we hopen dat niemand het in zijn hoofd haalt om de Fabeltjeskrant anno 2005 op de beeldbuis te brengen. Manfred Momfer de Mol zou waarschijnlijk zijn sigaren moeten inleveren terwijl het Dierenbos zucht onder de dreiging van radicaliserende moslim dieren. Een angstwekkend vooruitzicht.

+ 19 - 9 | § ¶de angstsamenleving 1

Vandaag ga ik het me een beetje heel erg makkelijk maken. Ik ga namelijk niet meer doen dan fanatiek knippen en plakken uit de brief die de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding vandaag naar de Tweede Kamer heeft gezonden. Terwijl de printer vrolijk staat te ratelen laat ik U aldus even kennismaken met enkele opvallende maatregelen die ervoor zorg moeten dragen dat de mogelijke radicalisering van onze medelanders een halt wordt toegeroepen. De cursiveringen zijn van mij.

Gegeven de mogelijke aard en omvang van terroristische acties is alle inzet erop gericht
om in een zo vroeg mogelijk stadium signalen en aanwijzingen op te vangen over de
mogelijke voorbereiding van terroristische activiteiten. Daarbij zal het veelal in eerste
instantie om niet meer gaan dan vermoedens die vanwege de mogelijke gevolgen, niet
veronachtzaamd mogen worden maar die tegelijkertijd nog niet hoeven te wijzen op
daadwerkelijke betrokkenheid bij dergelijke activiteiten. Bepaalde gedragingen kunnen in
onderlinge samenhang een dergelijk vermoeden doen rijzen. Daarbij kan van
overheidswege op verschillende wijze worden gereageerd; variërend van strafrechtelijk
optreden tegen de betrokken personen tot bestuursrechtelijk of feitelijk onmogelijk maken
van de activiteiten.

Om een persoon strafrechtelijk te vervolgen is een verdenking van een strafbaar feit nodig.
De Wet terroristische misdrijven heeft voorzien in een uitbreiding van de strafrechtelijke
aansprakelijkheid en een verzwaring van maximumstraffen. Bovendien is er op dit moment
een wetsvoorstel in voorbereiding dat onder meer de toepassingsmogelijkheden van
bijzondere opsporingsbevoegdheden verruimt in verband met de bestrijding van
terrorisme, hetgeen meebrengt dat het mogelijk wordt om al in geval van aanwijzingen van
een terroristisch misdrijf strafvorderlijke maatregelen te treffen. Dit wetsvoorstel voorziet
voorts in een verruiming van de mogelijkheden om personen te fouilleren buiten concrete
verdenking van een strafbaar feit.

Een tweede wetsvoorstel dat momenteel in voorbereiding is,
strekt ertoe strafrechtelijke bescherming tegen radicalisering te versterken. In dit
wetsvoorstel zal apologie strafbaar worden gesteld: het verheerlijken of goedpraten van
ernstige misdrijven, toegespitst op terroristische misdrijven. Voor de strafwaardigheid is
voldoende dat een terroristisch misdrijf dat al gepleegd is, wordt verheerlijkt. Verder
worden de mogelijkheden tot het treffen van maatregelen ten aanzien van personen die
aanzetten tot haat of geweld verruimd. Deze verruiming houdt in dat al bij de eerste
veroordeling als bijkomende straf door de rechter een verbod kan worden opgelegd tot het
verrichten van bepaalde beroepsmatige activiteiten, in het bijzonder kan daarbij worden
gedacht aan activiteiten in de zin van geestelijke beïnvloeding (bijvoorbeeld onderwijs,
godsdienstige bediening en jeugdzorg).

Het bestuursrechtelijk instrumentarium zal met het oog op terrorismebestrijding worden
aangevuld. Ten aanzien van personen die op grond van contacten, activiteiten of andere
aanwijzingen, die op zichzelf onvoldoende zijn of blijken voor strafrechtelijk optreden,
maar die wel van dusdanige aard zijn dat maatregelen gerechtvaardigd zijn, zal een
tweetal nieuwe maatregelen mogelijk worden gemaakt. Het gaat daarbij om de verplichting
voor betrokkene zich (periodiek) te melden op het politiebureau, dan wel een verbod zich
te bevinden in de nabijheid van bepaalde personen of objecten. Bij de hierboven bedoelde
contacten, activiteiten of andere aanwijzingen kan gedacht worden aan een patroon of
samenstel van gedragingen en activiteiten, zoals bezoeken van een buitenlands
trainingskamp voor terroristen en het zich op verdachte wijze ophouden op bepaalde
locaties.

+ 13 - 8 | § ¶rené boomkens - de angstmachine

In 'De Angstmachine' zet René Boomkens 'de geborgenheidsmachine' tegenover 'de angstmachine'. De geborgenheidsmachine is het suburbia zoals dat in onze liberale democratie in de jaren na de tweede wereldoorlog verrezen is. De angstmachine is de toenemende gewelddadigheid van televisie, film, literatuur en popmuziek. Het dilemma dat Boomkens schetst is de angst die door hen die onderdeel uitmaken van de geborgenheidsmachine in toenemende mate gevoeld wordt ondanks (of wellicht juist dankzij) de geborgen en door vele mechanismen gewaarborgde suburbane samenleving waar zij deel van uitmaken. Het geweld dat door onze verbeelding gonst maar in werkelijkheid afwezig is creëert echter een nieuw probleem van gevoelsarmoede en gebrek aan 'echte' belevenissen.

Boomkens overtuigt echter niet als hij die toenemende geweldsspiraal in de media probeert te illustreren met concrete voorbeelden. Dat begint met het bij elkaar vegen van 'A Clockwork Orange', 'Straw Dogs' en 'Pulp Fiction'. De eerste twee films proberen iets zinnigs (en confronterends) te zeggen over geweld in de samenleving. Het wel erg post-moderne Pulp Fiction heeft zulke pretenties niet. Dat onderkent Boomkens weliswaar maar daarna weet hij niet voldoende duidelijk te maken waarom juist Pulp Fiction een volgende stap zou zijn in de toename van gewelddadigheid in film. Ook gaat Boomkens eraan voorbij dat juist de vroege jaren zeventig ons een groot aantal zeer gewelddadige films heeft opgeleverd. Niet alleen de eerder genoemde maar ook 'The Exorcist', 'Texas Chainsaw Massacre' en Wes Craven's 'The Last House On The Left' en 'The Hills Have Eyes'. Met name de laatste twee gaan exclusief over de teloorgang van het kerngezin door onverwacht geweld van buitenaf. Films zijn sinds de vroege jaren zeventig eerder minder gewelddadig geworden door zelfcensuur. Ook als het gaat om muziek (punk) en literatuur (American Pscycho - Bret Easton Ellis) valt er wel wat aan te merken op de invloed die deze worden toegedicht op de samenleving. In het jaar dat de Sex Pistols hun triomfen vierde was het bestverkochte album nog steeds 'Rumours' van Fleetwood Mac. Door de jaren heen is de geborgenheidsmachine uitstekend in staat geweest de meer angstaanjagende elementen uit de populaire cultuur te marginaliseren, dan wel in te kapselen.

Het centrale thema van het boek blijft echter bij dat alles overeind. De liberale democratie ontkent het bestaan van geweld in de samenleving door een al te optimistisch geloof in de geweldloosheid van onze hoogontwikkelde parlementaire democratie. 'De Angstmachine' (uitgegeven door De Balie) dateert alweer van 1996. Sindsdien is er nogal wat veranderd in Nederland en de wereld. De 'status quo' tussen suburbia en de boze buitenwereld is in hard tempo aan het afbrokkelen. De oplossing wordt opnieuw gezocht in een verdere 'inkapseling' van de binnenwereld bijvoorbeeld door het instellen van een legitimatieplicht en het ontwikkelen van 'gated communities'. Dat maakt de inhoud van 'De Angstmachine' nu actueler dan ooit tevoren.

+ 10 - 13 | § ¶nobuyoshi araki

Nobuyoshi Araki - Shino (2000)

Te zien in De Hallen te Haarlem tot en met 6 maart 2005 vijftig fotowerken van Nobuyoshi Araki.
De Hallen Haarlem
Grote Markt 16
Dinsdag t/m zaterdag 11.00 -17.00
Zon- en feestdagen 12.00 - 17.00

+ 12 - 18 | § ¶lever

Ik heb iets op mijn lever. Ik maak mij ernstig zorgen over het ongeremde enthousiasme waarmee heel Nederland het idee dat de staat bepaalt dat wij allen orgaan donoren zijn lijkt te omhelzen. Jaren geleden viel er bij alle Nederlandse huishoudens een brief in de bus met het verzoek te laten registreren of men na overlijden organen ter donatie wilde afstaan. Vrijwillige registratie dus. Ik heb mijn afkeer van orgaan donatie toen met een duidelijk 'nee' laten vastleggen.

Maar de meeste Nederlanders legden de brief naast zich neer en om dat potentieel van onuitgesproken donoren open te breken wil men nu graag bij wet vast leggen dat iedereen, tenzij uitgesproken en geregistreerd tegenstander, in principe orgaan donor is. Mijn afkeer van orgaan donatie heeft niets te maken met religie, ik ben immers atheïst, maar domweg met 'lichamelijke integriteit'. Daar heb ik nooit lang over nagedacht. Het is een 'gevoelskwestie', niet te rationaliseren maar dat hoeft ook niet. In leven is 'lichamelijke integriteit' een groot goed en dat hoort het ook in de dood te zijn. De slimmerik vraagt dan prompt wat ik zou doen wanneer ik dringend een vervangende nier nodig had en die mij aangeboden zou worden door een zojuist door een tragisch ongeluk al te vroeg uit het leven weggerukte jongeling. Waarschijnlijk zou ik die nier dankbaar aannemen. Hoewel, vaag kan ik mij een documentaire herinneren die ik jaren geleden zag. De ontvanger van een donor hart maakte daar kennis met de overgebleven familieleden van de door een motorongeval om het leven gekomen donor van zijn nieuwe hart. Hij hield er een nieuwe, liefhebbende, schoonfamilie aan over die niet naliet te memoreren hoe blij ze waren dat het goede hart van A nu naar volle tevredenheid in de prachtborst van B klopte. Als dergelijke tranentrekkende en zinloze sentimentaliteit je voorland is dan is dat een goede reden om elk toegestoken orgaan alsnog te weigeren.

Maar het gaat mij hier eigenlijk niet om de individuele keuze, die moet iedereen voor zichzelf maken. Het gaat mij erom dat het niet juist is om de bewaking van de lichamelijke integriteit van het individu in handen van de staat te leggen. De motieven van de staat mogen in beginsel te prijzen zijn, dat kan zomaar veranderen. De Algemene Identificatieplicht die in de jaren dertig nog door de Nederlandse regering werd verworpen kwam tien jaar later dankzij de bezetter alsnog tot bloei. Men heeft er nog veel profijt van gehad. De staat, elke staat, dient door haar burgers immer met enig gezond wantrouwen tegemoet te worden getreden. Alleen door constant de staat te bevragen op haar democratische principes kun je deze in stand houden. Daarom is de wettelijke vastlegging dat iedere burger automatisch donor is een uitermate slecht idee.

+ 8 - 18 | § ¶straatterrorist

Het onfortuinlijke treffen tussen tasjesdief Ali B. en enthousiast achteruit parkeerder Germaine C. is de afgelopen dagen al zo uitgebreid in het nieuws geweest dat er niets zinnigs meer over te zeggen valt. Ik was er niet bij en ik heb er geen oordeel over. Vooralsnog heeft de rechter-commissaris van de Amsterdamse rechtbank de vrouw in vrijheid gesteld. Dat laat onverlet dat het Openbaar Ministerie wellicht in een later stadium alsnog een aanklacht zal kunnen formuleren. Belangrijker dan het tragische incident zelf is de houding van Integratie minister Verdonk die terwijl de zaak nog aan de rechter-commissaris voorgeleid moest worden al wist te melden 'hier is geen sprake van moord' gevolgd door de overtreffende trap van Geert Wilders die op weinig subtiele wijze de tasjesrover koppelde aan de strijd tegen het terrorisme door te roepen dat alle 'straatterroristen' het land uitgezet moeten worden. Wilders heeft wat goed te maken na tegenvallende peilingen en het moet gezegd, hij gaat ervoor. Maar wie dan verwacht dat ons aller Minister President Jan Peter Balkenende woorden van verzoening zal spreken, wellicht afgetopt met een welgemeend 'zo gaan wij niet met elkaar om', kwam bedrogen uit. Jan Peter tikte weliswaar Geert Wilders op de vingers maar bleef vierkant achter de uitspraken van Verdonk staan. En zo gaat de uitholling van de onafhankelijke rechtspraak in rap tempo verder.

+ 7 - 15 | § ¶blessure

'Tering wat is het koud hier' was mijn eerste gedachte toen we het indoor ski paleis De Uithof in Den Haag binnen sjokten. Eenmaal boven, snowboard nog onder mijn arm, maakte ik prompt mijn eerste schuiver, landde weinig zachtzinnig op één hand in de sneeuw en voelde mijn duim een stuk verder doorbuigen dan ik ooit voor mogelijk had gehouden. Het snowboard was nog niet aan mijn voeten geweest. Pijn. Vanochtend bleek mijn hand onder de duim indrukwekkend te zijn opgezwollen. Collega's (altijd prettig om in de medische sector te werken) bogen zich bezorgd over mijn onbruikbare hand, trokken en duwden deskundig, en kwamen tot de conclusie dat er niets gebroken was, slechts een zware kneuzing. Langzaam maar zeker begint wat eerder rood was nu paarsblauw op te trekken. En dan moet die verdomde skivakantie nog komen. Ik denk dat ik maar een stapel goede boeken meeneem om me vervolgens op de apres ski te gaan concentreren.

+ 10 - 17 | § ¶squash

Vanavond, op de squashbaan, collega M. :'Als je niets onderneemt, waar log je dan eigenlijk over?'. Ik moet een beetje verbluft hebben gekeken maar hij had gelijk. Ik draaide mijn bekende riedeltje af 'kunst, cultuur, literatuur en politiek'. Ik stond op de squashbaan op uitnodiging van N. en gedrieën werkten we ons om beurten in het zweet. Het was minstens vijf jaar geleden dat ik op een squash baan had gestaan en ik kan U verzekeren de spierpijn slaat nu al toe. Het dient echter een groter doel. Wies suggereerde immers eerder dat enige lichaamsbeweging ter voorbereiding van mijn eerste skivakantie in Maart aanstaande wellicht geen slecht idee was voor iemand die zowel tijdens als na zijn werk voornamelijk achter een beeldscherm zit. Laat hiermee duidelijk zijn dat ik de adviezen van mijn lezers niet in de wind sla. Morgen is er zelfs een eerste skiles in Den Haag. De rake opmerking van M. was te danken aan mijn zelfbeklag over een gebrekkig sociaal leven maar het moet gezegd dat mijn collega's er alles aan doen om daar verbetering in te brengen. Uiteindelijk ben ik het zelf die zich tegen al die activiteiten verzet. Aard van het beestje. Maar ik doe mijn best, ik squash, ik ski en als ik niet oplet hou ik er nog een sociaal bestaan aan over. Soms is het wat beangstigend maar zeg nou zelf, wie wil er eindigen als een romanfiguur van Walter van den Berg?

+ 18 - 9 | § ¶kapstok

Sinds jaar en dag sla ik mij door het leven heen zonder kapstok. Bezoek kijkt immer wat verloren om zich heen in een geheel lege gang die mijn minimalistische goedkeuring kan wegdragen. Jassen worden domweg over het bed gedrapeerd. Daar moest maar eens een eind aan komen. Maar waar haalt de design minnende weblogger een kapstok vandaan? Daar nu heb ik uw hulp bij nodig. Er zijn drie mogelijkheden met zeer verschillende prijskaartjes. Van boven naar beneden ziet U hiernaast om te beginnen de Gispen 1012. W.H Gispens 'wandkapstok met hoedenrek' is een reuze sober geheel maar wellicht wat al te klassiek. Prijskaartje: 235 Euro. Nummer twee is van het mij verder geheel onbekende Intersteel en is reuze aansprekend door zijn vergevorderde eenvoud, bovendien is deze kapstok ook wat vriendelijker in prijs, slechts 119 Euro. Tenslotte alweer een Gispen en wel de 1016. Staande kapstok compleet met parapluring én metalen lekbakje. Aan alles is gedacht en ik hoef met mijn twee linkerhanden niet eens een boor vast te houden. De prijs is er echter naar, de 1016 moet 490 Euro opbrengen. De laatste is het fraaist maar 490 Euro voor zoiets lulligs als een kapstok, ik heb er wat moeite mee. In ouderwets geld is dat 1.078 oud Hollandsche guldens. Zou U dat er nou voor over hebben?

+ 9 - 15 | § ¶het nieuwe sociaal darwinisme

De theorie van het 'sociale darwinisme' is afkomstig van de Britse filosoof Herbert Spencer (1820- 1903). Spencer beschreef het sociaal darwinisme in zijn werk 'Social Statistics'. Volgens het sociaal darwinisme is het zinloos om de armere klasse in de samenleving vooruit te helpen. Wie de vruchten van het kapitalisme weet te plukken is de meest geëvolueerde in de samenleving. Wie niet mee kan komen heeft pech. Het beste is om hen die in volstrekte armoede leven domweg te laten creperen. Bedeling en sociale voorzieningen bevorderen slechts luiheid en afhankelijkheid in de optiek van Spencer die ook de uitdrukking 'survival of the fittest' (vaak onterecht aan Charles Darwin toegeschreven) op zijn naam heeft staan. De overheid heeft slechts als taak de grenzen van haar gebied te beschermen. Eind negentiende eeuw viel de theorie van het sociaal darwinisme, met name in de Verenigde Staten, in vruchtbare aarde maar lang heeft dat niet geduurd.

Ik las over het sociaal darwinisme in Alain de Botton's 'Statusangst' en het viel me op dat de theorie weer opgang lijkt te maken. De heiligverklaring van 'de markt'. De neo-conservatieve Bush regering in de Verenigde Staten en in eigen land de opvattingen van Geert Wilders en de almaar doorgaande afbraak van sociale voorzieningen. Ze doen erg denken aan een heropleving van het sociaal darwinisme. Erg origineel blijkt die gedachtegang niet te zijn want John Powers heeft het in zijn boek 'Sore Winners' ook over het nieuwe sociaal darwinisme dat de belangrijkste drijfveer van de Bush regering lijkt te zijn. Zoals Gerard Reve al eens zei: 'arme mensen zijn slecht, anders zouden ze niet arm zijn'. Zou dat nu de nieuwe insteek van de Groep Wilders worden nu hij het mantra van de belastingverlaging heeft ontdekt om zijn doelgroep te verbreden?

+ 12 - 13 | § ¶de nederlandse neocon

Geert Wilders zakt langzaam maar zeker weg in de peilingen. Volgens NOVA's Politieke Barometer zou de Mozart kogel uit Limburg op dit moment goed zijn voor zo'n acht kamerzetels. Voor een man zonder partij, zonder programma en die volgens Joost Eerdmans zijn uitspraken wel zou mogen matigen is het nog steeds erg veel. Even afdwalen: Joost Eerdmans in HP/De Tijd "Het beste voor een land is een goede dictator". Ondertussen gebruikt Geert Wilders het reces om politieke inspiratie op te doen in Israël en de Verenigde Staten. Volgens NRC Handelsblad heeft Geert Wilders in de VS twee nieuwe thema's voor zijn aanstaande politieke partij ontdekt: belastingverlaging en de terugtredende overheid. De twee troetels van de neocons die ervoor gezorgd hebben dat een overschot op de staatsbegroting binnen vier jaar leidde tot een record begrotingstekort. Wilders denkt dat het thema belastingverlaging het goed zal doen en te vrezen valt dat hij daar nog gelijk in krijgt ook. Douceurtjes doen het altijd goed. Grover Norquist en Richard Perle lijken daarmee de nieuwe helden van Geert Wilders te zijn en zo kan Nederland zich opmaken voor haar eerste 'belastingverlagingspartij'.

+ 13 - 12 | § ¶productief

De NOS Nieuws site komt vandaag met een opmerkelijke, gezamenlijke, oproep van werkgevers en vakbeweging. De arbeidsproductiviteit schijnt steeds lager te worden en moet nodig omhoog worden gekrikt:

'De werknemers en werkgevers hebben afgesproken de cao's aan te passen om de arbeidsproductiviteit te verhogen. Ze vrezen een achteruitgang van het welvaartsniveau omdat de arbeidsproductiviteit in Nederland achterblijft bij die in andere landen. Dit komt vooral doordat Nederlanders veel in deeltijd werken in vergelijking met andere landen.'

En hoe denkt men dat te gaan doen?:

'De partijen willen de werktijden versoepelen, het ziekteverzuim verlagen, het kennisniveau verhogen en een vorm van prestatiebeloning invoeren.'

Nu verkeer ik al jaren in de veronderstelling dat de arbeidsproductiviteit (al is hij dan dalende) nog steeds woest groot is in Nederland. Groter dan in de VS, en nummer drie in Europa. Dan hebben we het over de arbeidsproductiviteit per gewerkt uur. Wanneer je gaat kijken naar de productiviteit per werknemer dan is het ineens een stuk lager omdat hier meer in deeltijd gewerkt wordt dan elders. (Bronnen: Centraal Bureau Statistiek en Maandbericht Nederlandse Bank (pdf), en leef U uit, het is nogal een lap tekst) Klaarblijkelijk is de arbeidsproductiviteit per gewerkt uur dus wel degelijk behoorlijk hoog. Dan lijken de door werkgevers en werknemers voorgestelde maatregelen nogal zinloos, hooguit vergroten ze de kans op burnout van hen die wel werken.

Zou het niet beter zijn om de arbeidsparticipatie te vergroten? Immers, als de afname van de productiviteit te wijten is aan het grote aantal deeltijdwerkers dan moeten mensen dus gestimuleerd worden om meer te werken. Dat wil zeggen, betere zorgvoorzieningen (kinderopvang) om te zorgen dat mensen meer uren kunnen en willen werken. Aan de andere kant is het mogelijk maken van het combineren van werk en zorg door deeltijdbanen te creëren juist enorme winst als het erom gaat de persoonlijke keuzevrijheden van het individu te vergroten. Willen we dat zomaar opgeven? Ook las ik ergens dat arbeidsparticipatie juist tot daling van de productiviteit zal leiden. Immers, wie meer wil werken zal meer zorg moeten uitbesteden en juist de dienstensector die daar de vruchten van plukt kent van oudsher een lage arbeidsproductiviteit. Arbeidsproductiviteit zal moeten komen uit het kweken van talent en het bevorderen van kennisintensieve arbeid. Daar valt de meeste winst te halen uit een gewerkt uur. Niet door de werktijden te versoepelen en/of te verlengen en ook niet door het invoeren van prestatiebeloningen. Kortom, investeren in onderwijs en innovatie, al het andere is water naar de zee dragen.

+ 12 - 15 | § ¶the stations of the cross

Damien Hirst en David Bailey - Jesus falls the first time

De lijdensweg van Christus is al heel wat keren in beeld gebracht maar zelden op deze wijze. Fotograaf David Bailey en BritArt icoon Damien Hirst verbeelden de terdoodveroordeling, de weg naar Golgotha, de kruising, de dood en de aflegging van Christus in 12 billboard formaat foto's. Met het oog op de paasdagen zal de hele reeks binnenkort te zien zijn in De Hallen te Haarlem.
The Stations of the Cross
De Hallen, Haarlem
19 maart t/m 5 juni 2005
Dinsdag t/m zaterdag 11.00 – 17.00 uur, Zon- en feestdagen 12.00 – 17.00 uur

+ 11 - 16 | § ¶elvis presley

Elvis Presley - Elvis Presley (1956)

Op 8 Januari zou Elvis Presley, had hij tijd van leven gehad, zeventig jaar zijn geworden. Zoals ieder jaar rond zijn verjaardag en sterfdag (16 augustus) zullen de fans in hordes zich melden aan de poorten van Graceland, Memphis Tennesse waar ik drie jaar geleden rond deze tijd ook stond. De allereerste langspeelplaat van Elvis was simpelweg getiteld 'Elvis Presley' en lag in 1956 in de winkel. De beroemde hoes is inmiddels al heel wat keren opnieuw voorbij gekomen met als meest geslaagde voorbeeld 'London Calling' van The Clash. En de plaat in kwestie (ik zit luidruchtig vals mee te zingen) heeft de tand des tijds meer dan doorstaan. Hoort in elke zichzelf respecterende collectie thuis samen met 'The Sun Sessions' en 'Elvis is Back!'.
Elvis Presley website

+ 6 - 14 | § ¶control

Aan de vooravond van Joy Division's eerste Amerikaanse tournee pleegde zanger en Joy Division voorman Ian Curtis zelfmoord. De zanger verhing zichzelf in zijn woning in Macclesfield. Op de stereo installatie lag Iggy Pop's 'Lust for Life', daarnaast een kort afscheidsbriefje: "At this moment, I wish I were dead. I just can't cope with any more". De erfenis die Joy Division achterliet bestond uit twee albums 'Unknown Pleasures' en 'Closer'. Uit de as van Joy Division verrees in 1981 New Order. Het tragisch korte leven van Ian Curtis en zijn worsteling met epilepsie en depressie werd opgetekend door zijn weduwe Deborah. Dat boek vormt nu de basis voor een speelfilm onder de titel 'Control' mede geproduceerd door Factory label eigenaar Tony Wilson en geregisseerd door niemand minder dan Nederlands beroemdste popfotograaf Anton Corbijn. Er was al een tijdje sprake van twee rivaliserende filmprojecten over leven en erfenis van Ian Curtis en in 2002 hadden we al Michael Winterbottom's '24 Hour Party People' over de Manchester scene van de vroege jaren tachtig.
BBC News: Joy Division story becomes film
Website Anton Corbijn

+ 8 - 13 | § ¶kerkinactie

Anti honger zegel, 1963 ontwerp: Chr. N.E. de Moor

Naar aanleiding van de reacties van Blokje en Matthijs op 'God is nowhere, God is now here' ben ik mij vanochtend eens gaan verdiepen in de bezigheden van Kerkinactie. Volgens de verdeelsleutel die de gezamenlijke hulporganisaties hanteren heeft Kerkinactie recht op zo'n slordige 16 miljoen euro van de opgehaalde 112 miljoen. Dat is fors voor een organisatie die in 2003 getuige haar jaarverslag een besteedbaar budget had van 43 miljoen euro. In 2003 kwam 1,85 miljoen aan fondsen binnen via de gezamenlijke hulporganisaties (SHO), ruim 30 miljoen kwam uit eigen fondsenwerving. Op de website van Giro 555 vertellen de diverse hulporganisaties over de projecten die tot op heden gestart zijn in het getroffen gebied. Zowel Kerkinactie als Tearfund (beide evangelische hulporganisaties) beperken zich volgens deze berichtgeving tot noodhulp, veelal via kerken in de regio. Daar is niets mis mee maar de vraag blijft wat Kerkinactie denkt te gaan doen met het niet misselijke bedrag van 16 miljoen euro.

Het Reformatorisch Dagblad geeft op zondag geen informatie maar wenst U wel een prettige dag. Maar een eerder artikel uit datzelfde dagblad werd door meerdere webloggers opgemerkt. Aangezien U daar vandaag niet bij kunt citeren we maar even:

'Wie durft te stellen dat Gods oordelen over de wereld gaan, krijgt allicht tegengeworpen dat dit toch niet te rijmen valt met het beeld van een God van liefde en met het aandoenlijke Kindje in de kribbe. Maar dat is dan ook een oppervlakkige kerstgodsdienst. Hooguit een halve waarheid. De Bijbel spreekt niet alleen van Gods liefde, maar ook van Zijn toorn. Wie daar iets van beseft, weet ook dat Zijn oordelen rechtvaardig zijn. "Uw oordeel, Heer, kan niet dan vrees'lijk wezen", zo zegt de psalmdichter.

Dan wordt het een wonder dat die oordelen ons nog niet getroffen hebben. Is Nederland, is Europa niet minstens even goddeloos als de Zuidoost-Aziatische gebieden die zondag zo zwaar geteisterd werden? Gebieden waar mensen het toch al zo moeilijk hebben om in een redelijk bestaan te voorzien. Daarbij gaat het erom dat Gods oordelen tot bekering zouden leiden. Alleen dan zien we dat de aarde vol is van Gods goedertierenheid.'

Onze gereformeerde vrinden zijn wel degelijk vertegenwoordigd in 'Kerkinactie'. Het is een wonder dat ze nog een vinger willen uitsteken naar de slachtoffers aldaar. Maar het is wellicht niet eerlijk om Kerkinactie verantwoordelijk te houden voor de oprispingen van de mannenbroeders van het Reformatorisch Dagblad. Terug naar het jaarverslag van Kerkinactie dan maar. En wat lezen we daar?

'Het is opmerkelijk dat zending in 2003 weer hoog op de agenda terechtkwam. De vragen ‘waar staan we voor?’ en in het verlengde daarvan ‘waar staat het zendingsprogramma van Kerkinactie voor?’ kwamen veelvuldig aan de orde. Dat leidde onder meer tot de publicatie van verschillende artikelen in de kerkelijke pers, waardoor een boeiende discussie op gang kwam over de uitgangspunten
en doelstellingen van het werk. Ook in landen als Engeland en Duitsland kreeg de bezinning op de betekenis van het Evangelie voor mens en samenleving dit jaar verrassend veel aandacht.'

Zendingswerk is goed voor 29,6% van de bestedingen van Kerkinactie, slechts het Werelddiaconaat slokt een groter deel van de fondsen op: 36,1% en noodhulp volgt op de derde plaats met 15,6%. De overige categorieën zijn hier van minder belang. Het belang van noodhulp in de door de aardbeving getroffen gebieden lijkt me evident. Het Werelddiaconaat werk van Kerkinactie lijkt zich vooral te richten op projecten met een langere adem. Wederopbouw, armoedebestrijding en dergelijke. Deze twee onderdelen van het werk van Kerkinactie kunnen uitstekend ondersteund worden door fondsen verworven via de gezamenlijke hulporganisaties. Maar hebben wij ook de garantie dat er geen zendingswerk wordt verricht van de 16,5 miljoen Euro die de Nederlanders zo genereus opzij hebben gezet voor Kerkinactie? Die vraag blijft helaas staan. Alleen al daarom is het belangrijk dat er een uitgebreide verantwoording komt van de besteding van die 112 miljoen die er ingezameld is. We dienen nood te ledigen, we moeten helpen bij de wederopbouw van de getroffen gebieden maar het laatste waar Azië behoefte aan heeft is een stichtelijk woord.

+ 13 - 13 | § ¶god is nowhere, god is now here *

Aan het eind van de marathon televisieavond voor de slachtoffers van de aardbeving in Azië bleek er een (voorlopig) bedrag van 112.144.000 Euro bijeengebracht te zijn. Voorwaar geen geringe prestatie waardoor we de parade van pre-puberale statiegeldmeisjes, schilderende mentaal gehandicapten en naar nieuwe klanten hengelende zorgverzekeraars wel door de vingers wilden zien. Later wist het NRC te melden dat Nederland weliswaar massaal gaf, maar nu ook weer niet zoveel. Veel Nederlanders geven weinig, weinig Amerikanen geven veel rekende het NRC voor. Uit een Gallup poll bleek dat 45% van de Amerikanen een financiële bijdrage hadden gedaan, maar liefst 75% van de Amerikanen hadden gebeden voor de slachtoffers. Nog eens 6% had zich voorgenomen te bidden maar was er om diverse redenen nog niet aan toe gekomen. Toch een mooi land, een dictator hardhandig afzetten daar draaien ze de hand niet voor om maar leed veroorzaakt door een natuurramp wordt door een overgrote meerderheid van de bevolking bestreden door devoot de handen te vouwen en een schietgebedje te prevelen.

Dan toch maar liever de beugelbekkies die bij Paul de Leeuw langskomen om hun bij elkaar geblokfluite bijdrage te memoreren. Geld helpt immers en God bestaat niet weten geciviliseerde mensen. Maar dat laatste schijnt nogal tegen te vallen. God is aan een comeback bezig. De secularisatie schijnt een halt te zijn toegeroepen en zowel Islam als Christendom mogen zich verheugen in een forse 'ledengroei'. In Nederland rekent 42% van de bevolking zich niet tot enige kerkelijke gezindte (CBS). Dat maakt van hen nog geen atheïsten, dol als velen zijn op de persoonlijke invulling van het begrip 'spiritualiteit'. Als overtuigd atheïst baart die hervonden religiositeit van velen mij wel wat zorgen. Ik heb nu al mogen lezen dat in sommige getroffen gebieden de moskee als enig gebouw nog overeind staat en dat daar wel de hand van Allah achter moet zitten (in plaats van stevig metselwerk). De Christenen draaien er ondertussen hun hand niet voor om de schuld van de ramp te leggen bij het welig tierende sekstoerisme. In die optiek zijn er slechts hoeren en hoerenlopers weggespoeld. Eigen schuld. Het geloof kan een lichtend baken zijn voor het individu en wie ben ik om dat eenieder die dat wenst te ervaren te misgunnen maar de fundamentalistische uitwassen daarvan dienen hard bestreden te worden, uit welke hoek ze ook maar mogen komen. Ik denk dat ik vanavond ga bidden voor de atheïsten, opdat we de rede niet uit het oog verliezen, want uiteindelijk is het gewoon een natuurramp en niet de hand van God die in Azië zo verwoestend heeft huisgehouden.

* Douglas Coupland: Hey Nostradamus!

+ 11 - 9 | § ¶solidariteit in barre tijden

Wanneer Mies Bouwman weer eens op televisie verschijnt dan weet je dat er daadwerkelijk een ramp is gebeurd. De aardbeving in Azië heeft het beste in de wereldbevolking losgemaakt. Honderden weblogs staan op 'wit'. Ushering in Banality doet daar niet aan mee. Evenmin heb ik me iets aangetrokken van de afgekondigde drie minuten stilte die we onlangs weer over ons heen kregen. Het is allemaal reuze sympathiek maar ook een beetje teveel van het goede. Ik wil geen blanco dagblad in de brievenbus krijgen en evenmin verwacht ik dat een weblog niets meer meld juist als er zoveel te melden valt. U kent het gironummer, ik gaf het al eerder en het kan geen kwaad om het nog een keer te doen, giro 555. Uw gift, van klein tot groot, is altijd relevant. De warme wollen deken van liefdadigheid die Nederland vandaag overspoelt is echter slechts een matig placebo tegen de tweedeling die ook onze samenleving bedreigt. Ik sluit mij dan ook van harte aan bij Ipse Dixit die vandaag schreef: 'Het kapitalisme produceert vooral ellende'. Of het utopisch communisme daar daadwerkelijk een oplossing voor kan bieden, ik weet het niet, maar het is de moeite waard om er over na te denken. Het is een van de vele goede voornemens die mij aan het begin van een nieuw jaar teisteren: leef, werk, leer, lees (en niet teveel drinken).

+ 13 - 13 | § ¶voorpret

Ergens in de eerste helft van 2005 is het de bedoeling af te reizen naar Brussel. Wanneer dat precies gaat gebeuren hangt voornamelijk van de financiën af daar er begin Maart ook nog de pistes van Val Thorens op het programma staan en mijn beurs nou ook weer niet al te diep is. Val Thorens (9 collega's, één chalet) boezemt voornamelijk angst in want nog nooit op een ski gestaan. Mocht de radiostilte begin Maart langer dan vijf dagen duren dan is dat het signaal om eens langs te komen, kunt U het gips signeren. De trip naar Brussel valt (hoe kan het anders) in het kader van de voorgenomen bezoekjes aan de 25 Europese Hoofdsteden. Mijn vraag aan U: Waar moet ik beslist heen? Wat dient men te mijden? Wat zijn de beste pubs en restaurants? Kortom: tips zijn welkom (ook als het gaat om het vermijden van botbreuken tijdens ski vakanties). 25 Europese Hoofdsteden 1: Berlijn 25 Europese Hoofdsteden 2: Londen

+ 18 - 7 | § ¶'me love you longtime'

Minister Remkes ligt onder vuur. Remkes vertrok voor een vakantie naar Thailand op 26 december jongstleden. Jawel, de dag van de ramp. Na aankomst belde de minister naar Binnenlandse Zaken met de mededeling dat hij behouden was aangekomen, verder wenste de minister (die overigens rampenbestrijding in zijn portefeuille heeft) niet gestoord te worden. 250 kilometer verderop ligt het zwaar getroffen Phuket. De minister schijnt jaarlijks met een vriendenclubje (verstokt vrijgezel) naar Thailand af te reizen. Wat zouden die Groningse boys daar toch doen? Hij zal toch niet aan het Rob Oudkerken zijn? (Rob Oudkerken: het verrichten van handelingen die je bij voorkeur niet deelt met Heleen van Rooyen). Kom op Johan, even een bezoek aan een ziekenhuis waar Nederlandse gewonden liggen, praatje voor Nova, daarna kun je ongestoord verder feestvieren. Of wat het ook is dat je in Thailand wilt doen.

+ 14 - 9 | § ¶gelijkoversteken.org II

Vandaag besteed het NRC Handelsblad op haar voorpagina aandacht aan het initiatief 'gelijkoversteken.org' dat door Hiram en enkele collega bloggers in rap tempo uit de grond is gestampt naar aanleiding van de algemene identificatieplicht die per 1 januari is gaan gelden. Helaas verzuimen ze daar de URL bij te vermelden: gelijkoversteken.org

'Gelijk oversteken!', gesteund door onder anderen de mensenrechtenorganisatie Privacy International en SP-leider Jan Marijnissen, hoopt met de actie zoveel rompslomp te ontketenen voor de betreffende opsporingsambtenaren dat ,,de lol er snel vanaf is'' om mensen willekeurig om hun identiteitsbewijs te vragen.

(Eenmalige registratie, of gebruik Bugmenot.com)

+ 14 - 9 | § ¶land of the free?

Uit de Britse krant The Guardian van vandaag onder de kop 'US plans permanent Guantanamo jails':

"The United States is preparing to hold terrorism suspects indefinitely without trial, replacing the Guantanamo Bay prison camp with permanent prisons in the Cuban enclave and elsewhere, it was reported yesterday.

The new prisons are intended for captives the Pentagon and the CIA suspect of terrorist links but do not wish to set free or put on trial for lack of hard evidence."

Dit nu lijkt mij een goed moment om in de gehele Europese Unie de diverse ambassadeurs van de Verenigde Staten op het matje te roepen. En laten we dan vooral niet gaan afwachten of andere landen daar daadwerkelijk aan mee willen doen, laat Jan Peter maar beginnen met zijn verklaring 'zo gaan wij niet met elkaar om'. Ruim twee jaar worden nu honderden gevangen vastgehouden in Guantanamo Bay, zonder proces, zonder juridische bijstand, zonder formeel beschuldigd te zijn van enige misdaad. We weten ook dat de Verenigde Staten er uitermate onfrisse verhoor methoden hanteren. Reeds in oktober verscheen er een uitgebreid rapport van Amnesty International over misstanden in Guantanamo Bay en in Irak. Afgelopen week viel ook op diverse plaatsen te lezen dat die misstanden nog steeds voortduren.
The Telegraph: Guantanamo suspects face a life in captivity
Amnesty International: Human Dignity Denied: Torture and Accountability in the 'war on terror' - Summary report
The Guardian: Memos show FBI agents complained about torture at Guantanamo Bay
American Civil Liberties Union: Torture FOIA

+ 8 - 12 | § ¶we the media

Dan Gillmor's 'We the media' verscheen ruim een half jaar geleden bij uitgeverij O'Reilly en het boek (via public license ook te downloaden vanaf de O'Reilly website) is inmiddels uitgegroeid tot de bijbel van de webloggers. Onder het motto 'grassroots journalism for the people, by the people' beschrijft Gillmor de opkomst van het weblog als serieuze concurrent van de gevestigde media. En het valt niet te ontkennen dat weblogs het afgelopen jaar daadwerkelijk hebben bijgedragen aan de 'democratisering' van de media. Er mag dan veel kaf zijn, het koren heeft zich laten zien via Salam Pax die een weblog bijhield in Baghdad ten tijde van de Tweede Golfoorlog, de vele weblogs die verslag deden van de 'Oranje revolutie' in Kiev en ook in de nasleep van de zeebeving van 26 december komt veel informatie mede tot ons door webloggers. Dan Gillmor zelf is onlangs een weblog begonnen geheel gewijd aan het fenomeen 'grassroots journalism'.