+ 13 - 19 | § ¶newspeak

Zegel uitgegeven naar aanleiding van het 125 jarig bestaan van de Nederlandse Spoorwegen
Ontwerp: Cas Oorthuys (1964)

Komkommertijd is niet meer wat het geweest is. Overstromingen, droogtes én bomaanslagen teisteren het nieuws. Maar gelukkig is daar nog de NS. De aankondiging dat de Nederlandse Spoorwegen voortaan geen vertragingen meer melden maar in plaats daarvan enkel nog omroepen dat de trein 'een latere aankomsttijd heeft' valt absoluut onder de noemer 'loom zomernieuws'. De Spoorwegen willen daarmee nadrukkelijk niet het probleem van de vertragingen ontkennen maar slechts een 'meer positieve boodschap' geven. Wellicht kunnen we dan ook de dienstregeling vervangen door een 'streefregeling'?

+ 9 - 20 | § ¶rolling stones - bridges to babylon

Rolling Stones - Bridges to Babylon (1997)

5 September aanstaande moet het nieuwe studio album van de Rolling Stones, 'A Bigger Bang', in de winkels liggen. Dat zal tijd worden want het meest recente studio album van de Stones 'Bridges to Babylon' dateert alweer uit 1997. Daarna verschenen er slechts live albums ('No Security', 'Live Licks'). Een mooie aanleiding om 'Bridges' weer eens uit de platenkast te trekken want daar was het album sinds 1997 niet meer uit geweest. Ik weet niet hoe dat bij U gaat maar als je ineens zin hebt in de Stones trek je toch eerder 'Beggars Banquet', 'Sticky Fingers' of 'Some Girls' uit de kast. Bij hernieuwde kennismaking valt 'Bridges to Babylon' reuze mee. Het begint weinig veelbelovend met het voorspelbare 'Flip The Switch' maar tegen de tijd dat 'Out Of Control'en 'Saint Of Me' voorbij komen begin je toch te geloven dat dit wellicht het beste album sinds 'Tattoo You' is. En dan moet Keith Richard's 'Thief In The Night' nog komen. Ik geloof dat het nieuwe Rolling Stones album gewoon weer blind aangeschaft kan worden.
BBC News: Rolling Stones back with a Bang
Rolling Stones

+ 15 - 14 | § ¶het kabinet verhagen, van aartsen en bakker

Wat iedereen al langer wist werd gisteren door NRC Handelsblad nog eens bevestigd. De aanstaande opheffing van de NPS was geen idee van Medy van der Laan maar van de Fractieleiders van CDA en VVD, die daarin gesteund werden door D66 kamerlid Bert Bakker. Bij het besluit om de NPS op te heffen was Medy van der Laan niet eens aanwezig. Volgens Bakker 'ontplofte' van der Laan toen ze hoorde dat de NPS zou verdwijnen. Waarom ze enkele dagen later dat onacceptabele beleid zélf ging verantwoorden in een debat met de woedende medewerkers van de NPS blijft echter onduidelijk. Dat de fractieleiders buiten de staatssecretaris om iets bekokstoven dat de staatssecretaris niet wenselijk acht zou voldoende reden moeten zijn om gewoon uit het Kabinet te stappen. Nu is het politieke gekonkel tussen de dames en heren op zichzelf niet zo vreselijk interessant maar het begint wel op te vallen dat het de fractieleiders lijken te zijn die uiteindelijk het beleid bepalen en niet het Kabinet dat zich slechts van potentiële crisis naar struikelblok kan slepen. Balkende II is een illusie, bijna al het nieuwe beleid komt tot stand door de kongsie tussen Verhagen en Van Aartsen en ieder onnozel D66 kamerlid dat men op sleeptouw neemt (meestal Boris maar dit keer dus Bert, ongetwijfeld met de zegen van Boris). Medy is met vakantie, zou ze nu bij terugkomst haar zetel ter beschikking stellen?
NRC Handelsblad: Besluit over NPS zonder Van der Laan

+ 15 - 21 | § ¶de dodenakkers van parijs

25 Europese Hoofdsteden 3

Pere Lachaise
Foto: Ushering in Banality

Na aankomst op het Gare Du Nord doken we prompt de metro in om pas bij Place De Clichy weer boven te komen, op loopafstand van het hotel. Het eerste dat opvalt is de verkeersdrukte. Londen en Berlijn zijn oases van rust vergeleken met de hectiek van Parijs. Wie beter kijkt begrijpt ook waarom autorijden in Parijs zo hartstochtelijk wordt afgeraden. Parijzenaars rijden als gekken en er is bijna geen auto te zien die niet ontsierd wordt door deuken in deuren en bumpers. Vlakbij het hotel kwamen we min of meer per ongeluk de eerste Parijse bezienswaardigheid tegen, de begraafplaats van Montmartre waar zich onder meer de laatste rustplaats van Hector Berlioz en Francois Truffaut bevind.

Het graf van Oscar Wilde, Pere Lachaise
Foto: Ushering in Banality

Het is een chaotische maar gezellige begraafplaats waar het ook nog eens wemelt van de zwerfkatten. A. moest er dan ook aan het eind van ons verblijf nog een keer heen, maar nu voorzien van een voordeelpak kattenbrokken. De charme van Parijs zit niet in de bekende 'landmarks', de avenue's zijn er té breed, het Louvre is té groot en de Jardin de Tuileries die er naar toe loopt is te pompeus. Parijs mist een beetje 'de menselijke maat'. Ook de Eiffel toren kon me niet echt bekoren. Hoge roestbak waaromheen serieus kijkende en zwaar bewapende militairen patrouilleren. Leuk van een afstandje, valt tegen van dichtbij.

Parijs is echter woest charmant als je de wijken induikt. Bert noemde de 'Place de Vosges' en de wijk Marais. Montmartre is reuze sympathiek rondom Abessess (de Sacre Coer dient men te mijden) en de Avenue Daumesnil (metro Bastille) is een wandelviaduct dat als een park is aangelegd. Wie aan het eind afdaalt naar straatniveau komt op de terugweg naar Bastille langs een groot aantal galerieën. Op zondagochtend gingen we op pelgrimstocht naar de Avenue Niel waar Willem Frederik Hermans lange tijd heeft gewoond en ook was er een bezoek aan Pere Lachaise, de beroemdste begraafplaats van Parijs waar Jim Morrison ligt onder permanente politiebewaking maar waar je ook de graven kunt vinden van Oscar Wilde (bedekt onder de kussen van fans) en Marcel Proust.

Het graf van Marcel Proust, Pere Lachaise
Foto: Ushering in Banality

Eerder:
25 Europese Hoofdsteden 1 - Berlijn
25 Europese Hoofdsteden 2 - Londen

+ 16 - 15 | § ¶pijn is fijn

Zo'n slordige 80% van de aangetaste kies is inmiddels verdwenen, een noodvulling moet vanavond de rest op z'n plek houden. Morgenochtend moet de tweede sessie van de wortelkanaalbehandeling plaatsvinden. Wat rest nu de verdoving is uitgewerkt is een kloppende en zeurende pijn die er onder gehouden wordt door een combinatie van Diclofenac en naspoelen met een fijne Schotse whiskey en het hard meezingen met The Clash's  'Sandinista!'. En dat gaat eigenlijk heel goed.....

+ 15 - 17 | § ¶u heeft geen privacy

Onlangs nam de Eerste Kamer de 'Wet bevoegdheden vorderen gegevens' zonder enige discussie, als een hamerstuk, aan. De wet geeft politie en justitie de mogelijkheid om gegevens van instellingen op te vragen. Dat gebeurde in het verleden ook wel maar dan op basis van vrijwilligheid. De nieuwe wet legt echter de plicht op gegevens te bewaren en op te slaan. Voor de duidelijkheid, we praten hier niet over bankgegevens en telefoonverkeer, daar zijn al aparte wetten voor, maar over videotheken, reisbureau's verzekeraars en bibliotheken om maar wat te noemen.

Wie lid is van een Openbare Bibliotheek doet er verstandig aan om eens te vragen om het privacy reglement van de Openbare Bibliotheek. Als het goed is heeft de Bibliotheek niet alleen een privacy reglement waarin ze vertelt welke gegevens voor welke tijdsduur bewaard worden maar heeft men dat reglement ook laten registreren en toetsen bij het College Bescherming Persoonsgegevens. Met de komst van de nieuwe wet is er in de Bibliotheek wereld een stevige discussie losgebarsten. Ik vroeg aan Sjaak Driessen, directeur van de Openbare Bibliotheek Wageningen hoe de Nederlandse Bibliotheken met de nieuwe wet denken om te gaan. Binnen de Nederlandse Bibliotheken lijkt er een breed draagvlak te zijn om zoveel mogelijk de gegevens over het leengedrag van hun klanten te anonimiseren. 'Instellingen die in het publieke domein opereren dienen aan vrije feitenvergaring te kunnen doen, anders is er immers geen publiek domein meer' aldus Sjaak Driessen die er al evenmin voor terugschrikt om  het woord 'staatsterreur' in de mond te nemen met betrekking tot de nieuwe wet. Dat klinkt veelbelovend, maar het is nog geen waarborg voor een vrije, ongebonden informatievergaring zolang er ook nog Bibliotheken zijn die er geen enkele moeite mee hebben om politie of justitie desgevraagd te voorzien van alle boeken die U de afgelopen maanden hebt geleend.

Daarom is het ook een goed idee om uw Bibliotheek eens nader aan de tand te voelen. Hoe denkt men met uw leengegevens om te gaan? Worden die zonder slag of stoot aan derden beschikbaar gesteld, of gaat men inderdaad de leengegevens zoveel mogelijk anonimiseren? Het gaat immers niemand iets aan welke boeken jij leest.

+ 19 - 11 | § ¶extreem luid & ongelooflijk dichtbij

De debuutroman van Jonathan Safran Foer "Alles is verlicht" maakte een verpletterende indruk op zowel pers als publiek, maar ik kreeg daar niets van mee. De tweede roman van de nu 27 jarige auteur was een impulsaankoop waarvan ik niet meer wist dan dat ik de titel enkele keren in kranten was tegengekomen. 'Extreem luid & ongelooflijk dichtbij' ging mee in de koffer naar Parijs. Tijdens die vier dagen kwam er echter van lezen weinig terecht en bij terugkomst ben ik er dan ook opnieuw in begonnen en wat blijkt, de hype rond Safran Foer is geheel terecht. Uitvinder, sieradenontwerper, francofiel, slagwerker, romanticus en inconsequent veganist Oskar Schell zoekt het slot bij een sleutel die is achtergelaten door zijn vader die bij de aanslag op het WTC in New York om het leven is gekomen. Oskar is negen jaar oud. Jonathan Safran Foer - Nederlandse website The Project Museum

+ 18 - 12 | § ¶parkeergarage

De tandarts bleek een aantrekkelijke blondine die over de gave beschikte om slecht nieuws gesprekken dermate juichend te brengen dat je er bijna in ging geloven dat de aanstormende behandeling niets anders dan een feest zou zijn. Om te beginnen presenteerde ze de foto's van het vorige bezoek en vroeg 'En... kunt U ontdekken waar hier het probleem zit?'.

Diezelfde dag diende er ook al een bezoek aan de profylaxe assistente gebracht te worden. Het is nogal een grote praktijk en bijgevolg loop je het risico telkens een andere mondhygiëniste aan te treffen. De eerste was het gezelligst, de tweede was no-nonsense zakelijk maar nummer drie bleek, ondanks dat ze niet ouder dan 14 leek, een soort 'Ilsa, She-wolf of the SS'. Streng. Misprijzend prikte ze her en der in mijn tandvlees. 'Rookt U?', Inderdaad, 'Daar moest U dan maar eens mee ophouden want uw tandvlees is aan het wegtrekken'. Ik probeerde het nog met 'Tsja... het was hard aan vakantie toe' maar dat leverde slechts nóg strengere blikken op. De tandarts had haar al gewaarschuwd haar instrumenten uit het tweede quadrant weg te houden, maar ze wilde het toch even proberen. Over zes weken mag ze uit het gips, bij wijze van excuus heb ik haar een grote bos bloemen gestuurd.

Terug naar de foto's. Het was niet zo moeilijk om te zien waar het probleem zat. In het tweede quadrant gaapte boven een daar reeds zittende vulling een gat waar je een parkeergarage in zou kunnen openen. De tandarts deelde mijn enthousiasme over de Grand Canyon die zich in mijn kies bevond en begon enthousiast te vertellen hoe geweldig een wortelkanaal behandeling wel niet is. Volgende week moet ik er dan ook aan geloven.

+ 16 - 15 | § ¶49 up

In 1964 maakte Michael Apted een documentaire over een groep van 14 Britse schoolkinderen, allen zeven jaar oud. De deelnemers waren afkomstig uit verschillende sociale klassen en werden ondervraagd over hun leven en hun toekomstverwachtingen. Zeven jaar later legde Apted opnieuw contact met de nu 14 jarige kinderen en bleef dat elke zeven jaar doen. Momenteel werkt de Britse regisseur dan ook aan '49 Up'. In de achterliggende jaren zijn John, Charles, Andrew, Suzy, Jackie, Lynn, Sue, Tony, Paul , Nick, Bruce, Neil, John en Peter bekende gezichten geworden. Niet iedereen legt graag zijn ziel en zaligheid bloot voor een filmmaker die eens in de zeven jaar langskomt om te kijken of je nog wat van je leven maakt maar bij 42 Up waren 11 van de 14 Apted trouw gebleven. We mogen allen dankbaar zijn dat ze zich elke weer laten strikken want het levert fascinerende televisie op. 49 Up zal in het najaar bij de Britten te zien zijn. The Chronicle of Higher Education publiceerde onlangs een interview met Nick, één van de deelnemers aan '49 Up'.
Wikipedia: Seven Up!

+ 22 - 9 | § ¶geert mak - nagekomen flessenpost

In andere tijden kwam het nogal eens voor dat een voorgenomen revolutie per pamflet werd aangekondigd. Het tekent de verwarring waar Nederland aan ten prooi is dat het ook nu weer pamfletten regent. 'Nagekomen flessenpost' is alweer het tweede pamflet dat Geert Mak op de argeloze lezer loslaat. Het vervolg op 'Gedoemd tot kwetsbaarheid' kreeg echter weinig handen op elkaar. Dat is niet zo gek want Mak heeft weinig toe te voegen aan 'Gedoemd tot kwetsbaarheid' en 'Nagekomen flessenpost' laat zich dan ook vooral lezen als een verdediging tegen de felle kritiek die Mak naar aanleiding van zijn eerdere schrijven over zich heen kreeg. De uiteindelijke conclusie is dan ook hetzelfde, we dienen de integratie van minderheden te bevorderen door insluiting, niet uitsluiting van bevolkingsgroepen en we dienen onze open samenleving te verdedigen door hoop te prediken in plaats van verdoemenis. Dat mag dan geen groot nieuws zijn, het blijft een belangrijke boodschap. Eerder: Geert Mak - Gedoemd tot kwetsbaarheid

+ 11 - 15 | § ¶big bang - centre pompidou

In de aanloop naar alweer een uitgebreide renovatie (het karakteristieke gebouw lijkt nogal snel uit elkaar te vallen) heeft het Centre Pompidou in Parijs besloten haar collectie thematisch onder de aandacht te brengen in de tentoonstelling 'Big Bang'. Iedere zaal van de vijfde verdieping van het Pompidou kreeg een eigen thema: constructie, deconstructie, sex, melancholie etc.  Het levert een nogal rommelig geheel op en je vraagt je af of het nou écht verstandig is om alle monochrome witte doeken samen te brengen in één 'witte kamer'. Zo valt er op de indeling van 'Big Bang' een hoop af te dingen maar dat laat niet onverlet dat het Centre Pompidou beschikt over een indrukwekkende verzameling moderne kunst en dat het altijd weer een groot genoegen is om werk van Yves Klein, Andy Warhol, Piet Mondriaan en Donald Judd in één expositie aan te treffen.
Centre Pompidou
Place Georges Pompidou 75004
Parijs
Dagelijks 11.00 - 21.00 uur

+ 11 - 17 | § ¶stiff upper lip

Jnnk herinnerde me eraan dat het van Aldgate tubestation slechts een korte wandeling is naar Whitechapel gallery (en daarvandaan, als ik het me goed herinner) naar Brick Lane en het hart van multicultureel Londen. De namen van de door deze terreur aanslag getroffen metrostations roepen zo allemaal herinneringen op aan de keren dat ik in Londen was. Of het nu de bombardementen uit de Tweede Wereldoorlog zijn of de meer recente aanslagen van de IRA, de flegmatieke reactie van de Britten op deze aanslag dwingt bewondering af. Ondanks dat ook Engeland zo zijn rechts reactonairen kent in de vorm van het National Front zijn represailles tot op dit moment in ieder geval uitgebleven en hopelijk blijft dat zo. Weinig bemoedigend was het bericht dat ik eerder vandaag hoorde op de Nederlandse televisie. Reeds vóór de aanslagen in Madrid circuleerde er al een lijstje van mogelijke terroristische doelen. De top drie: Spanje, Engeland, Nederland. Als het inderdaad zover komt dat 'wij' het volgende doelwit voor een aanslag zijn vrees ik dat de Nederlanders heel wat minder beheerst zullen reageren dan de Britten.

+ 10 - 17 | § ¶europees parlement verwerpt softwarepatenten richtlijn

Ooit maakte British Telecom zich volslagen belachelijk door aan te kondigen de hyperlink te willen patenteren. BT meende de hyperlink op een webpagina te hebben uitgevonden en zag er wel brood in om daar geld mee te gaan verdienen. Het is er nooit van gekomen. Toch mogen we British Telecom uitermate dankbaar zijn. Hun actie leidde ertoe dat mensen zich bewust werden van de mogelijke gevolgen van software patenten. Soortgelijke conflicten zijn in de loop der tijd uitgebroken over compressie van afbeeldingen en webwinkel methodieken (Amazon's gepatenteerde 'one click shopping system'). De voorliggende richtlijn die een eind had moeten maken aan individuele wetgeving in de lidstaten was bij voorbaat omstreden. Tegenstanders voerden een zeldzaam fanatieke lobby en die heeft zich uitbetaald. Vooral ook is het een overwinning van het Europees Parlement dat zich meerdere malen geschoffeerd heeft gevoeld door de Europese Commissie die de richtlijn er met geweld door wilde drukken. Van de 680 Euro parlementariërs stemden 648 tegen de richtlijn. Zo wint de Europese bureaucratie zowaar weer enig vertrouwen terug, in ieder geval van deze Europese burger.
BBC News: Software patent bill thrown out
Wired: European patent law rejected

+ 17 - 12 | § ¶welcome to my nightmare

Alice Cooper - Billion Dollar Babies (1973)

Vandaag in de serie '(her)ontdek uw platenkast'  de geestelijk vader van Marilyn Manson, shock-rocker Alice Cooper. Na twee albums voor Frank Zappa's 'Straight Records' ('Pretties for You' (1969) en 'Easy Action' (1970) kwam de carrière van Alice Cooper pas echt op gang met de hit 'I'm Eighteen' en het debuut op Warner Brothers 'Love It To Death'. Alice Cooper groeide uit tot één van de grootste successen uit de Glam Rock van de vroege jaren zeventig en 'Billion Dollar Babies' is het hoogtepunt uit deze periode. Alice stelde zich verkiesbaar voor het presidentsschap van de Verenigde Staten via de single 'Elected'. Hij werd niet verkozen. In 1974 viel de band uit elkaar en Alice ging solo verder maar na het succes van 'Welcome To My Nightmare' ging het langzaam maar zeker bergafwaarts. Nadat Alice zijn alcoholverslaving had overwonnen bracht hij zijn tijd voornamelijk door met niet onverdienstelijk amateur golfspel. Hij mocht graag een balletje slaan met Bing Crosby. Er bleven platen verschijnen (Flush The Fashion, Zipper Cathes Skin, DaDa) maar verkocht werden ze niet meer.

Alice Cooper - Trash (1989)

In 1989 was Alice Cooper ineens overtuigend terug met 'Trash' én een hitsingle 'Poison'. Hoewel de theater en musical invloeden uit het verleden nu waren ingeruild voor middle of the road metal wist Alice Cooper aan het begin van de jaren negentig een hele nieuwe generatie fans aan zich te binden. 'Hey Stoopid' (1991) en 'The Last Temptation' (1994) continueerden het hervonden succes. Inmiddels is de legende 56 jaar en begint de make-up weer een beetje uit te lopen... Maar toch, wie wil weten waar Marilyn Manson zijn imago vandaan heeft kan vanaf morgen naar de platenboer voor het nieuwste album van Alice Cooper: 'Dirty Diamonds' of 18 Juli aanstaande naar 013 in Tilburg voor een optreden van de man die Rock in de jaren zeventig zo'n slechte naam bezorgde.
Wikipedia: Alice Cooper

+ 13 - 18 | § ¶barometer

Daags na de traditionele barbeque die het reces van de Tweede Kamer luister moet bijzetten zagen wij de meest recente peiling van Nova's 'Politieke Barometer'.  Er waren overigens dit jaar maar liefst twee barbeques aan het Binnenhof. Een vegetarische waar we Wouter Bos en Femke Halsema in een tofu burger zagen prikken en de traditionele, georganiseerd door het Productschap voor Vee Vlees en Eieren, waar we Jan Peter en Maxime de shaslik zagen wegspoelen met liters bier. Welnu, de 'vegetariërs' kunnen met een gerust hart beginnen aan hun reces nu volgens de Politieke Barometer een wel zeer comfortabele linkse meerderheid zich aftekent in de peilingen. De combinatie PvdA (50), SP (20) en Groen Links (10) kan zich wentelen in een historische meerderheid van 80 zetels. Ik wil verkiezingen, en ik wil ze nu!
Politieke Barometer Week 26: Geniet ervan zolang het kan!

+ 16 - 12 | § ¶if you build it they will come...

Dat Nederland de laatste twee jaar voornamelijk bezig is met het uitpluizen van de eigen navel werd pijnlijk duidelijk in de aanloop naar Live8. Tien concerten in tien wereldsteden in hoog tempo uit de grond gestampt door Sir Bob Geldof, Midge Ure en Richard Curtis met als voornaamste doel zoveel mogelijk druk uit te oefenen op de G8 die deze week in Gleneagles, Schotland de kans hebben om een eind te maken aan armoede in de derde wereld.

De media aandacht in Nederland was de afgelopen weken verwaarloosbaar en cynisme over de betrokkenheid van de antieke rock sterren overheerste. Twintig jaar geleden zat ik de hele dag gekluisterd aan de televisie voor 'Live Aid' en gisteren was dat weer het geval. Twintig jaar ouder en twaalf kilo zwaarder duurde het ongeveer vijf minuten voor ik mijn cynisme definitief opzij zette, met dank aan Paul McCartney en U2. De wereld mag dan aan goede bedoelingen ten onder gaan 'Live8' was in ieder geval in muzikaal opzicht superieur aan zijn voorganger. Dit keer gelukkig geen Nik Kershaw, Ultravox of Adam Ant maar wel enkele nieuwe ontdekkingen. De aanstekelijke high-camp van Scissor Sisters, en uitstekende optredens van Travis, Coldplay en dé grote verrassing The Killers.

En de oudjes? Die blijken nog heel behoorlijk mee te kunnen. Het optreden van Madonna was een hoogtepunt net als de vier pensionarissen van Pink Floyd, voor het eerst in twintig jaar samen op het podium. Het Hyde Park concert overschaduwde de concerten die elders in de wereld plaatsvonden maar Green Day en Roxy Music in Berlijn mogen niet onvermeld blijven. Of het daadwerkelijk helpt? We zullen moeten afwachten  waar de G8 leiders straks mee komen.

+ 14 - 13 | § ¶live8

Nederland 3 loopt inmiddels hopeloos achter op de BBC tijdens haar uitzending van Live8 maar daar staat tegenover dat Nederland meer laat zien van de concerten die in andere steden plaats vinden. Zo zagen we Green Day voorbijkomen in Berlijn en weten we dankzij Rome dat Simon Le Bon's Body Mass Index inmiddels wat aan de hoge kant is. Op de BBC staat een om onduidelijke reden blauw geschilderde Michael Stipe inmiddels op het podium, allemaal voor het goede doel. Technorati verzamelt inmiddels alle blog posts die het kan vinden over Live8 en in eigen land zijn Marti, Suffie, Eric en anderen actief op Loggers Against Poverty.
Live8