+ 9 - 15 | § ¶een peuter in tien minuten

Sommige problemen zijn zo eenvoudig op te lossen. Er zijn nogal wat scholen die niet in staat zijn om de vanaf 1 augustus verplicht gestelde buitenschoolse opvang geregeld te krijgen. Bijvoorbeeld omdat er slechts enkele aanmeldingen zijn, zo hoorden we op het NOS journaal. Daaropvolgend zagen we de triomfale intocht van de Vale Gier in het Nederlandse landschap. Bij gebrek aan dode schapen in het Spaanse landschap zijn een dertigtal Vale Gieren opgetrokken naar Limburg. En ze hebben honger. En naar verwachting zijn Vale Gieren in staat 'een peuter in tien minuten' op te peuzelen volgens dezelfde Journaal uitzending. Quod erat demonstrandum.

+ 13 - 13 | § ¶vinyl 37 - rumours

Fleetwood Mac - Rumours (1977)

In 2003 stond de teller van het verkochte aantal exemplaren van 'Rumours'  op zo'n slordige 30 miljoen stuks. In het jaar dat Sex Pistols, Clash en Stranglers triomfen vierden was het dus de volwassen pop van de herboren Fleetwood Mac dat als warme broodjes over de toonbank ging. Terecht, want Rumours is niet minder dan briljant en zelfs het misbruik van ' Don't Stop' door Bill Clinton tijdens zijn verkiezingscampagne in 1993 kan daar niets aan veranderen. Fleetwood Mac zag het levenslicht eind jaren zestig als een bluesformatie onder leiding van Peter Green. Vele personeelswisselingen later (met als enig anker drummer Mick Fleetwood) ontstond in 1975 met de toevoeging van Lindsay Buckingham en Stevie Nicks de meest succesvolle incarnatie van Fleetwood Mac. Het titelloze debuut van de groep in 1975 zou een commercieel succes worden maar de grote klapper kwam twee jaar later met ' Rumours' . Vervolgens deed men zijn uiterste best om met de experimentele dubbelaar ' Tusk' (1979) het opgebouwde krediet weer teniet te doen. Maar ondanks de persoonlijke strubbelingen ( in '77 lagen zowel Buckingham-Nicks alsmede bandleden John en Christine McVie in scheiding) zou het deze combinatie van persoonlijkheden zijn die de Mac ook later aan haar grootste triomfen zou helpen.

+ 16 - 7 | § ¶schokkend rapport II

Een bescheiden collectie links naar artikelen gerelateerd aan, en een eerste reactie op het rapport van Dick Marty: 'Secret detentions and illegal transfers of detainees involving Council of Europe member states: Second Report'

Coucil of Europe: Rapport, bijlagen en press conference van Dick Marty
Human Rights Watch: Council of Europe: Secret CIA Prisons Confirmed
Amnesty International: "Rendition" and secret detention:A global system of human rights violations
NRC Handelsblad: Een moreel moeras

+ 14 - 10 | § ¶tomorrow now

Luxemburg is de culturele hoofdstad van Europa in 2007. Dat is een mooie gelegenheid om de lopende reeks 'Europese Hoofdsteden' op dit weblog binnenkort uit te breiden met een bezoek aan Luxemburg. Dat betekent onder andere een bezoek aand het MUDAM (Musée d'Art Moderne). Daar vinden we tot 24 september een grote tentoonstelling over de invloed van Science Fiction op hedendaags industrieel design en architectuur onder de naam 'Tomorrow Now'. Aanleiding voor dit thema is Hugo Gernsback, Luxemburger van geboorte, die in de Verenigde Staten de term 'Science Fiction' voor het eerst gebruikte en aan de wieg stond van het pulp tijdschrift 'Amazing Stories'.
Tomorrow Now
Musée d'Art Moderne
Grand-Duc Jean, 3 Park Dräi Eechelen
25 mei - 24 september.
www.mudam.lu

+ 12 - 14 | § ¶schokkend rapport

Er is een rapport verschenen van de hand van Dick Marty: 'Secret detentions and illegal transfers of detainees
involving Council of Europe member states: second report'. En het is een schokkend rapport. Kleine opfrisser. Marty's eerste rapport ging vooral over het verplaatsen van krijgsgevangen in de 'War on Terror' door de Verenigde Staten over Europees gebied naar geheime gevangenissen. Toen het rapport verscheen ontkenden alle betrokken autoriteiten furieus. Drie maanden later gaf President Bush toe dat er wel degelijk geheime vluchten hadden plaatsgevonden en dat er geheime gevangenissen waren geweest. Het tweede rapport, dat afgelopen vrijdag verscheen, maakt duidelijk dat die gevangenissen er kwamen met medeweten van de NAVO en gaat in detail in op de gebeurtenissen aldaar. Een citaat uit de inleiding:

What was previously just a set of allegations is now proven: large numbers of people have been abducted from various locations across the world and transferred to countries where they have een persecuted and where it is known that torture is common practice. Others have been held in arbitrary detention, without any precise charges levelled against them and without any judicial oversight – denied the possibility of defending themselves. Still others have simply disappeared for indefinite periods and have been held in secret prisons, including in member states of the Council of Europe, the existence and operations of which have been concealed ever since.

Het rapport is schokkend, maar wellicht nog schokkender is de reactie die het opriep sinds de publicatie van afgelopen vrijdag: een collectief schouderophalen en vanuit onze Minister van Defensie Ernst van Middelkoop een verzoek tot opheldering richting Roemenië en Polen (waar de detentiecentra waren gelokaliseerd). Echt van harte ging het echter niet. Misschien komt dat wel omdat Europa zeich wel erg gemakkelijk gecommiteerd heeft aan de werkwijze van de Amerikanen sinds september 2001. Ik had meer verwacht. Meer van onze Regering maar eerlijk gezegd ook meer van het publiek dat schijnbaar meer belangstelling heeft voor de wel/niet/wel celstraf van Paris Hilton dan voor het feit dat Europese Regeringen mede verantwoordelijk gehouden mogen worden voor de grofst denkbare schending van mensenrechten:

Detainees were taken to their cells by strong people who wore black outfits, masks that covered their whole faces, and dark visors over their eyes. Clothes were cut up and torn off; many detainees were then kept naked for several weeks.

Detainees went through months of solitary confinement and extreme sensory deprivation in
cramped cells, shackled and handcuffed at all times.

The air in many cells emanated from a ventilation hole in the ceiling, which was often
controlled to produce extremes of temperature: sometimes so hot one would gasp for breath,
sometimes freezing cold.

Net als bij het eerste rapport (dat binnen enkele maanden geheel accuraat bleek) regende het ook nu weer ontkenningen. Volgens de voormalige Poolse Minister van Defensie kende de fantasie van Dick Marty geen grenzen. Wie het rapport leest komt echter tot een andere conclusie. De kans is meer dan levensgroot dat het grootste deel van het brapport dat nu op tafel ligt gewoon klopt. Wanneer dat inderdaad het geval is dan is het niet voldoende om een beschuldigende vinger naar de 'schurkenstaat' Amerika te wijzen. Dan moet de hand toch echt in eigen boezem, want Europa heeft dit mede mogelijk maakt en wellicht willens en wetens gefaciliteerd. De conclusie van Dick Marty mag er dan ook zijn:

The collateral damage caused by the war on terrorism" being waged by the current US Administration is very serious. More serious, and more intolerable, however, is the attitude taken by many European governments, which have allowed - when they have not directly co-operated in - a whole series of unlawful acts on their territory, acts which the US Administration itself refused to commit in its own country.

+ 14 - 10 | § ¶for the love of god

Het was een tijdje stil rond Damien Hirst maar inmiddels is er in de twee dependances van de White Cube gallery in Londen weer nieuw werk van Hirst te bewonderen. Blikvanger is dit keer een werk getiteld 'For the Love of God' , een platina afgietsel van een schedel bezet (zowel aan de buiten als binnenkant) met 8.601 diamanten (en de tanden van de oorsponkelijke eigenaar). Vraagprijs van dit stukje onvervalste BritArt: 50 miljoen Britse ponden. Wie 'For the Love of God' wil bezichtigen dient op voorhand kaarten en een tijd te reserven bij de White Cube gallery. Met een groepje van 8 lotgenoten mag U dan 5 minuten loeren naar de zwaar beveiligde schedel. Gelukkig is er nog meer te zien maar wie de site van White Cube bekijkt komt wel tot de slotsom dat Damien Hirst zich een beetje aan het herhalen is. Weer een haai op sterk water (dit keer door midden gezaagd), en ander nieuw werk in de 'Natural History' serie. Verder is er de 'Biopsy Series', inkjetprints van kankercellen op groot formaat met daaraan toegevoegd scherven glas en mesjes. We hebben het allemaal al eerder gezien en ik zou er niet voor naar Londen afreizen maar mocht U in de buurt zijn dan kunt U zich in ieder geval verlustigen aan het duurste contemporaine kunstwerk aller tijden.

White Cube Gallery
Damien Hirst: Beyond Belief
1 juni - 7 juli 2007

Telegraph : For the Love of Art and Money

+ 16 - 8 | § ¶vinyl 36 - journeys to glory

Spandau Ballet - Journeys To Glory (1981)

De eerste boreling van Spandau Ballet luidde een nieuwe stroming in, begin jaren tachtig. De 'New Romantics'. Samen met onder meer Duran Duran, Visage, Classic Nouveaux en Orchestral Manoeuvres In The Dark waren zij verantwoordelijk voor een grote hoeveelheid slechte muziek, uitbundige modeadviezen en een overmatig gebruik van haarlak waar wij sindsdien het verschijnsel 'global warming' mede aan te danken hebben. Er moet haast wel een causaal verband zijn tussen het haar van Phil Oakey en het gat in de ozonlaag. 'Journeys to Glory' valt wanneer je de plaat voor het eerst sinds 1980 weer eens hoort nogal rauw op je dak. Deze plaat kon alleen maar gemaakt worden in de jaren tachtig, inclusief de teutoonse (maar eigenlijk best fraaie) hoes. Er staan zowaar een paar bescheiden hits op: 'Musclebound' en 'To Cut A Long Story Short' die in mijn herinnering best te pruimen waren. Maar dat krijg je wanneer je met deze muziek opgroeit als beinvloedbare puber. Ik was helaas veel te jong om bij Pink Floyd in Kralingen in het gras te liggen blowen (1970). Toch is er ook een markt voor jaren tachtig nostalgie getuige de succesvolle tournee van The Police. Spandau Ballet dreigt al enkele jaren met een nieuwe tournee maar tot op heden is het er gelukkig nog niet van gekomen.

+ 21 - 5 | § ¶doorgestoken kaart

BNN's  Donor Show bleek doorgestoken kaart, een publiciteitsstunt. Een zucht van verlichting ging prompt door de Nederlandse politiek. Joop Atsma (held!) bleef echter bij zijn standpunt dat het programma ten principale woest onsmakelijk was. PvdA coryfee Ronald Plasterk die vooraf de show nog 'onethisch' noemde bleek het achteraf een 'geweldige stunt' te vinden. Nu had ik de hoogst mogelijke achting voor Plasterk maar hier blijkt maar weer eens dat het aanvaarden van een politiek ambt klaarblijkelijk hand in hand gaat met het verliezen van het grootste deel van je verstandelijke vermogens.

BNN mag dan wellicht een publieke discussie hebben geëntameerd, het is wel een discussie over allerlei onzalige uitgangspunten waar je feitelijk geen discussie over hoort te voeren. Ik ga dat niet nog eens uitleggen, zie het eerdere stuk hieronder. Laat ik volstaan met de conclusie dat de pijnlijke orgaan tombola van BNN er niet minder pijnlijk door wordt nu blijkt dat het doorgestoken kaart was.