+ 9 - 12 | § ¶de evolutie van een documentaire
Een gastbijdrage op het weblog evolutie.blog.com van Gerdien de Jong wordt terecht nieuws wanneer zij laat zien dat de Evangelische Omroep in de door haar aangekochte en uitgezonden BBC serie 'The Life Of Mammals' van David Attenborough enthousiast de schaar heeft gezet om alle verwijzingen naar de evolutie te verwijderen. Dat beperkt zich niet tot het niet uitzenden van het laatste deel van de reeks, gewijd aan de mensapen, ook elders wordt fijn gesnoeid. Zo verdwijnt de passage: 'A 100 million years ago forests like these were just developing and were dominated by Dinosaurs. But as the giant reptiles slept, tiny creatures were stirring. They were the early mammals. Despite this humble beginning, their descendants would ultimately take over the whole world. Yet the rise of this great dynasty was founded on the most surprising diet.' in de EO prullenmand. De EO directie blijkt niet erg onder de indruk van het ontstane rumoer:
"Ons omroepbestel zit zo elkaar dat elke partij de uitzendingen verzorgt vanuit haar eigen identiteit. Zo is het volstrekt gebruikelijk bepaalde delen uit een documentaire in goed overleg niet uit te zenden of te wijzigen. Als je er even over nadenkt, snap je dus dat dit normaal is."
Nu weet ik ook wel dat er wel vaker geknoeid wordt met aangekochte programma's door zo'n beetje alle zenders. Meestal is dat om het geheel toch in een wat krap 'tijdslot' te laten passen. Het zij zo. Maar de intentie van een documentaire waar de evolutie een integraal onderdeel van is op zo'n brute wijze verminken is helemaal niet normaal. De BBC schijnt er vrede mee te hebben maar ik ben toch wel benieuwd wat de agnost Attenborough zelf vindt van deze onbeschaafde vorm van censuur. Niet voor niets was Attenborough een van de initiatiefnemers die stelling namen tegen de introductie van creationisme op Britse scholen.
"as far as I'm concerned, if there is a supreme being then he chose organic evolution as a way of bringing into existence the natural world."
David Attenborough
+ 15 - 11 | § ¶meer dan benzine en sigaretten
27 Europese hoofdsteden 7 - Luxemburg

MUDAM Luxemburg
Foto: Ushering in Banality
Voor veel Nederlanders is Luxemburg waarschijnlijk de fröbelstaat waar je doorheen raast onderweg naar zonniger eindbestemmingen.Je gooit er relatief voordelig je tank vol en scoort een slof sigaretten. Maar de lux uit de Benelux is ook een volwaardig lid van de Europese Unie en dus ook onderdeel van die uitdijende lijst van hoofdsteden die ik meen te moeten bezoeken. Dit jaar is Luxemburg ook nog eens de 'Culturele Hoofdstad van Europa' en veel meer aansporing dan dat hadden we dan ook niet nodig.

MUDAM Luxemburg
Foto: Ushering in Banality
Bovendien moesten we er heel nodig uit. Voor de verandering deden we dat deze keer met de auto. Vier uur om in Luxemburg Stad te komen en nog één extra uur gevuld met verwoede pogingen om het buiten het centrum gelegen Hilton te bereiken. Diezelfde middag brachten we om te beginnen een bezoek aan het MUDAM. Het Musée D'Art Moderne is een fraaie nieuwe creatie van architect Ming Pei en is gebouwd op de fundamenten van het oude Fort Thungen. De huidige expositie 'Tomorrow Now: When Design meets Science Fiction' belicht de relatie tussen Science Fiction in literatuur en film in relatie tot design. Op de foto hierboven het 'huis van de toekomst' uit 1968 van de Finse architect Matti Suuronen.

Amerikaanse Militaire Begraafplaats Luxemburg
Foto: Ushering in Banality
Het weekeinde dat volgende was vooral warm en zonnig. Het bleef dan ook bij dat ene museum en een bezoekje aan de Amerikaanse Militaire begraafplaats waar het graf van Generaal Patton de troepen overziet. Verder was het vooral heel veel wandelen. De oude binnenstad staat sinds 1994 op de Werelderfgoed lijst van Unesco en is werkelijk in alle opzichten adembenemend pittoresk. Minder pittoresk zijn de prijzen van de eetgelegenheden in het centrum van de stad. Luxemburg is een van de rijkste steden in het huidige Europa en dat wordt dan ook enthousiast gereflecteerd door de menukaarten in de binnenstad.

Oude Binnenstad
Foto: Ushering in Banality
Eerder:
25 Europese Hoofdsteden 1: Berlijn
25 Europese Hoofdsteden 2: Londen
25 Europese Hoofdsteden 3: Parijs
25 Europese Hoofdsteden 4: Kopenhagen
25 Europese Hoofdsteden 5: Brussel
25 Europese Hoofdsteden 6: Bratislava
+ 18 - 12 | § ¶vinyl 39 - having fun with elvis on stage

Elvis Presley - Having Fun With Elvis On Stage (1974)
In 1991 viel 'Having Fun With Elvis On Stage' de dubieuze eer toe om verkozen te worden tot slechtste album aller tijden. De tweede plaats was voor Lou Reed's 'Metal Machine Music' (die moet ik ook nog een keer te pakken zien te krijgen op vinyl). 'Having Fun' was een marketing ideetje van manager 'Colonel' Thomas Parker (in werkelijkheid de uit Breda afkomstige Andreas Cornelius van Kuijk) die graag op zijn eigen label Boxcar Records een plaat wilde uitbrengen. Helaas voor de Kolonel kon dat geen zingende Elvis zijn want die rechten lagen exclusief bij platenmaatschappij RCA. Echter, niets hield de Kolonel tegen om een album uit te brengen met een pratende Elvis. 'Having Fun With Elvis On Stage' verscheen oorspronkelijk in een bescheiden oplage op het Boxcar records label en de Kolonel verkocht het misbaksel na afloop van Elvis concerten in Las Vegas in 1974. Lang duurde dat niet want om onduidelijke redenen besloot RCA om 'Having Fun' in de loop van 1974 alsnog te claimen én breed uit te brengen met catalogusnummer CPM-0818.
Mijn exemplaar is een origineel van Boxcar Records en het is niet zozeer een plaat om te draaien, meer om te koesteren met een 'book value' van zo'n 200 dollar (in de praktijk betekent dat voor een mooi exemplaar tussen de 50 en 75 Euro). Voor dat geld krijg je twee keer twintig minuten flauwe moppen, onverstaanbaar gemompel en een heleboel 'well, well, welllllll' opgenomen tijdens concerten tussen 1970 en 1973. Er is één redelijk sympatiek fragment waarin Elvis in hoog tempo zijn carriere beschrijft, dat fragment kunt U hier beluisteren.
+ 19 - 12 | § ¶prince - planet earth

Prince - Planet Earth (2007)
Sinds de release van 'Musicology' (2004) kan de kleine man uit Minneapolis weer rekenen op een relatief gunstige ontvangst van nieuw werk. Tot op heden zijn de critici dan ook opvallend mild over 'Planet Earth'. In de wetenschap dat er goed beschouwd maar één briljant nummer op staat ('Chelsea Rodgers') had ik wat meer venijn verwacht. Niet dat Planet Earth nou zo vreselijk slecht is. Het is een uitermate respectabel album maar juist van Prince verwacht je meer dan dat. Met 45 minuten is het album opvallend kort en erg vernieuwend is het allemaal niet. Het meest opvallende aan de nieuwe release van Prince is de verspreiding ervan. Zo'n slordige drie miljoen exemplaren werden vorige week gratis weggegeven in Engeland met de Mail On Sunday. Bezoekers van 21 Britse concerten deze zomer krijgen ook nog een exemplaar cadeau. Prince weet als geen ander dat muzikanten tegenwoordig hun geld verdienen door op te treden en zijn Super Bowl optreden bewees maar weer eens dat Prince een meer dan inspirererende live artiest is. Dan is de nieuwe CD slechts bijzaak, verpakt in een van minimale informatie voorziene digi-pack met 'lenticulaire' hoes en met groeiende tegenzin wereldwijd verspreid door Sony BMG. Ik ben ervan overtuigd dat er nog minstens één briljant, schokkend en vernieuwend album in Prince zit, helaas is 'Planet Earth' dat niet.
+ 11 - 15 | § ¶al gore - the assault on reason
| Gisteren (het was U vast niet ontgaan) was het 07.07.07. Naast een bovengemiddeld aantal huwelijksvoltrekkingen eerst en vooral de dag van 'Live Earth' waarbij topartiesten hun bovengemiddelde 'carbon footprint' inzetten om samen met Al Gore op 7 continenten een nieuw klimaatbewustzijn te kweken. Het evenement was het voorlopige hoogtepunt in de comeback van Al Gore. Eerder was er al een Oscar voor zijn documentaire 'An Inconvenient Truth' en onlangs verscheen 'The Assault On Reason'. Ook in dit boek komt de klimaatverandering langs maar de focus van het boek ligt ergens anders. Het belangrijkste onderwerp dit keer is het ontbreken van een publiek discours tussen de Amerikaanse bevolking en hen die gekozen zijn tot volksvertegenwoordigers. De opkomst van televisie inclusief de gewoonte om veel geld in te zamelen voor kostbare politieke commercials van dertig seconden gecombineerd met een Administratie die uit hardnekkige gewoonte liegt en bedriegt ondermijnt de Amerikaanse democratie, aldus Gore. Het levert een uitermate leesbaar en opvallend fel boek op waar Bush en Cheney regelmatig onderuit de zak krijgen. Gore weet overtuigend neer te zetten wat er mis is met het huidige politieke klimaat in de VS maar met echte oplossingen komt hij niet. In het laatste hoofdstuk wordt Internet genoemd als de redder van publieke debat en noemt Gore blogs en wiki's als middelen tot het voeren van een inhoudelijk debat tussen gelijken. Dat is mooi, maar echt overtuigen doet het niet. Dat neemt niet weg dat wie 'The Assault On Reason' leest begrijpt waarom steeds meer Amerikanen graag zouden zien dat Al Gore zich alsnog kandidaat stelt voor de Democratische nominatie. Hij zou de nominatie en het presidentsschap deze keer wel kunnen winnen en wat zou het een veradming zijn om Al Gore als Amerikaans President te mogen verwelkomen. |
+ 11 - 15 | § ¶canonvenster
Ronald Plasterk heeft de knoop doorgehakt. Het Nationaal Historisch Museum gaat naar Arnhem. De Arnhemmers kwamen met het plan om een 'canontoren' te bouwen bestaande uit vijf ringen met vijftig 'canon-vensters' en willen die tegenover het Openlucht Museum neerzetten. Een foeilelijke blokkendoos getooid met een hele reeks infantiele namen tegenover wat een van de saaiste Musea van Nederland is samen met het Afrika Museum in Berg en Dal en het Bijbels Openlucht Museum in Groesbeek, die andere parels uit het Oosten.
Waarom kan een Museum dat de Nederlandse geschiedenis moet gaan verbeelden niet gevestigd worden in de stad waar de Regering van het land al zo lang zetelt? Den Haag is toch echt een meer voor de hand liggende keuze dan Arnhem lijkt me. En als het dan al zo nodig de Provincie in moest had het dan niet naar Almelo gemoeten? God weet dat Almelo het had kunnen gebruiken.
+ 12 - 15 | § ¶vinyl 38 - tusk

Fleetwood Mac - Tusk (1979)
Twee jaar na het uiterst succesvolle 'Rumours' zag opvolger 'Tusk' het levenslicht. Bij elkaar gehouden door de uitstekende folk-rock en pop composities van McVie en Nicks is de helft van 'Tusk' bijna een soloplaat van zanger/gitarist Lindsey Buckingham die daarbij het experiment niet schuwde. Dat levert een beetje een schizofreen eindresultaat op waarbij fraaie (maar voorspelbare) nummers als 'Sarah' en 'Over and Over' naast ronduit verbazingwekkende Buckingham experimenten als 'The Ledge' en 'Not That Funny' komen te staan. Maar het levert ook één absolute klassieker op die de aanschaf van het album prompt rechtvaardigt: 'Tusk', een dreigende compositie gedragen door de 'Spirit of Troy' University of Southern California Marching Band waar weliswaar een kop en staart aan zit maar daartussen ontbreekt elke voor de hand liggende structuur. Het zou een grote hit worden. 'Tusk' is een plaat die je meerdere malen moet horen voordat je begint te beseffen dat hij wellicht wel eens beter zou kunnen zijn dan voorganger 'Rumours'.

