+ 18 - 10 | § ¶wenen en the third man

27 Europese hoofdsteden 8 - Wenen

Karen neemt de identiteit aan van een Flaker bestuurder in Wenen

Vanuit de onvolprezen Slowaakse hoofdstad Bratislava kun je met een draagvleugelboot over de Donau in 90 minuten in de nabijgelegen Oostenrijkse hoofdstad Wenen zijn. Deze vakantie waren we een weekje in Slowakije en een dag daarvan brachten we door in Wenen. Nu moet ik meteen toegeven dat een dag wel wat mager is, voor welke hoofdstad dan ook maar wie er zo graag 27 wil zien moet soms genoegen nemen met niet meer dan een vluchtige impressie.

Hofburg, Wenen

Die vluchtige impressie viel in eerste instantie nogal tegen. Wie met de metro in het stadshart van Wenen arriveert staat prompt tegen de imposante Stephansdom aan te kijken. Je verwondert je over de hordes toeristen die je overlopen, het aggressieve geleur van de colportage pruiken die je naar een of ander concert willen lokken en de prijs van een eenvoudige cappucino die gewoon twee keer zo duur wordt afgerekend als ze op de (later gecheckte) kaart is te vinden. We waren duidelijk verwend door het beschaafde en relatief maagdelijke Bratislava. De eerste stop van die dag was het Hofburg complex. Ik weet niet hoe we het voor elkaar krijgen maar wij presteren het altijd weer om met een gebrekkig orientatievermogen dit soort fameuze paleizen te naderen aan de achterkant waar dan niet meer te zien is dan eindeloze rijen touringcars die toeristen uitbraken. Na enig speurwerk hebben we de voorkant van dit immense paleizencomplex gevonden. Ooit de verblijfsplek van de Habsburg monarchie zijn er tegenwoordig het Presidentieel paleis, zes verschillende musea (waaronder uiteraard het Sissy museum) en de befaamde Rijschool te vinden. Alleen al met de Hofburg kun je twee dagen van de straat zijn.

MUMOK, Museumquartier Wenen

Wij kozen ervoor om de overstap te maken richting het Museumquartier. Specifiek het MUMOK (Museum of Modern Art Ludwig Foundation Vienna) waar een overzichtstentoonstelling van het werk van Sigmar Polke te zien was (de expositie loopt tot en met 7 oktober). Vermeldenswaard zijn ook het Leopold Museum en de Kunsthalle Wien. Wie zich buiten het stadscentrum wil wagen kan de metro pakken naar het Wiener Prater. Dit grote park heeft als belangrijkste bezienswaardigheid het Riesenrad dat Franz Joseph in 1897 de stad schonk. Een rit in het reuzenrad duurt tien minuten en is in ieder geval verplichte kost voor filmliefhebbers die het rad kennen uit Orson Welles film 'The Third Man'. Diezelfde liefhebbers kunnen ook een tocht door de riolen maken in navolging van filmheld Harry Lime. Er zijn twee rioolverkenningen mogelijk, een bescheiden variant waarbij je rondgeleid wordt door heuse rioolwerkers en voor de die- hard een bijna twee uur durende tocht door een filmhistoricus. Tenslotte zijn er de beroemde 'sachertorten', bij voorkeur te halen bij Cafe Sacher maar mocht dat niet lukken dan zijn er voldoende alternatieven in de stad te vinden.

Riesenrad, Wenen Prater

Eerder:
25 Europese Hoofdsteden 1: Berlijn
25 Europese Hoofdsteden 2: Londen
25 Europese Hoofdsteden 3: Parijs
25 Europese Hoofdsteden 4: Kopenhagen
25 Europese Hoofdsteden 5: Brussel
25 Europese Hoofdsteden 6: Bratislava
27 Europese Hoofdsteden 7: Luxemburg

+ 15 - 9 | § ¶wat nu rita?

Wat zal Rita vandaag gaan doen? Nou ja, de Volkskrant denkt dat wel te weten en gaat er van uit dat Rita een kamer afhuurt in een nabij het congrescentrum in Veldhoven gelegen hotel om aldaar de gang van zaken af te wachten. Mocht de nood aan de vrouw komen dan kan ze in een wip op het congres aanwezig zijn om als verloren dochter binnengehaald te worden. Gaat het feest niet door dan hoeft al dat journaille voor de aankondiging van de oprichting van alweer een nieuwe partij alleen maar de straat over te steken. Een win-win situatie.

Overigens kan ik me niet voorstellen dat het vandaag erg spannend wordt. Wie bij het VVD congres als actief en stemmend lid aanwezig wilde zijn diende zich voor 7 september jongstleden schriftelijk te melden. Daar de agenda naast het rapport Dekker over de verkiezingsuitslag voornamelijk over de weinig spannende Waterschaps verkiezingen handelt zal de animo (zeker onder de Verdonk aanhang) niet al te groot zijn geweest. Dat wordt veel gekrakeel. Een motie vóór Rutte én het royement van Verdonk. Een contra motie vóór Verdonk en het vertrek van Rutte. Een enkele doorgeslagen niet stemgerechtigde Rita fanatiekeling die de procedures verstoort en uiteindelijk de bevestiging dat Mark Rutte de enige echte leider van de VVD is. Of iemand daar op dit moment nog blij mee is, dat is weer een andere vraag. En ik vrees voor de invulling van de Waterschappen campagnes. Die zullen in het rumoer verzuipen.

+ 13 - 10 | § ¶afvalligen

De verklaring van het steuncomite voor ex-moslims is gearriveerd. Niet voor niets op 11 september, plaagstootje naar de minder verlichte moslims ongetwijfeld.De lijst met ondertekenaars is indrukwekkend lang en bestrijkt het gehele maatschappelijke veld van Geert Wilders tot Joost Zwagerman, Antoine Bodar tot Roel van Duijn. Opvallend is ook de lijst van individuen die deze beker aan zich voorbij liet gaan: Femke Halsema, Wouter Bos, Jan Marijnissen, Alexander Pechtold, ziet U hier een patroon? De redenen om beleefd te weigeren wisselen maar een interresant argument kwam van Femke Halsema:

' Er is in het manifest voor gekozen om een scherpe analyse te geven van de theologische leer van de islam. Nu ben ik geen specialist en heb ik enkele geen behoefte om zinsgewijs commentaar te geven. Als seculier politicus wens ik mij bovendien niet te mengen in theologisch dispuut. Het maakt mij niet uit wat of waarin iemand gelooft, als hij of zij zich maar houdt aan de (grond)wet. Terecht wordt in het manifest de grondwet centraal gesteld, want daar gaat het om. Het is dan irrelevant dat in de islamitische leer (zoals overigens in elke geloofsleer) passages zijn te vinden die zich slecht verhouden tot de grondwet, zolang elke gelovige maar leeft en handelt naar de wet en de democratische rechtsstaat. Een imam mag wat mij betreft de koran zo interpreteren dat hij homoseksualiteit niet accepteert (zo heb ik dat ook van streng gereformeerden te accepteren). Onacceptabel, want in strijd met de wet en de centrale waarden van onze democratische rechtsstaat, wordt het echter als hij oproept om homoseksuelen van het hoogste dak te gooien. Dan zal ik de barricaden tegen hem opgaan.'

Met dank aan Brechtje. Joost Zwagerman tekende wel en wist dat gepassioneerd te verwoorden tegenover Matthijs van Nieuwkerk. Crux van het betoog was eerst en vooral dat iedereen met zijn poten van onze afvalligen af moest blijven en dat dat helaas heden ten dage geen vanzelfsprekendheid meer was. Ook best een fijn punt. Ik meen mij hier hartstochtelijk achter de ondertekenaars te moeten scharen. Femke's argumentatie getuigt van meer respect dan religie, iedere religie, waard is. Ieder heeft het recht te geloven wat hij of zij wil, als Atheist ben ik de mening toegedaan dat iedere religie achterlijk is maar het is niet aan mij om dat oordeel dwingend aan anderen op te leggen. Femke geeft als voorbeeld het recht van de Imam om homoseksualiteit te veroordelen, zolang zijn feitelijk handelen maar binnen de grondwet blijft. Maar waarom accepteren wij dat groepen uit onze samenleving (of het nu door christenen of islamisten gebeurd) andere groepen uit een  misplaatste religieuze overtuiging in woord en gebaar uitsluiten van diezelfde samenleving? Maatschappelijke normen en waarden zijn continu aan verandering onderhevig. Wij accepteren niet langer dat de SGP vrouwen uitsluit van lidmaatschap net zo min als wij accepteren dat homoseksuelen worden weggezet als minderwaardige burgers. Reden genoeg om je ook als seculier burger wel te willen mengen in een theologisch dispuut.

Het is dan wel weer jammer dat deze steunbetuiging  aan de afvalligheid zo'n enorme nitwit als boegbeeld heeft. Ehsan Jami is geen winst in dit debat maar in de feitelijke tekst zoals het steuncomite het vandaag gepubliceerd heeft kan ik desondanks niets vinden dat mij zou beletten om er steun voor uit te spreken.

+ 10 - 13 | § ¶vinyl 47 - heavy weather

Weather Report - Heavy Weather (1977)

Vanochtend kwam het bericht dat in zijn geboortestad Wenen toetsenist en jazz-rock fusion legende Joe Zawinul op 75 jarige leeftijd is overleden. Als voorman van de fusion formatie 'Weather Report' beleefde Zawinul zijn grootste successen in de jaren zeventig. De Oostenrijker verhuisde in 1959 naar de Verenigde Staten en speelde daar negen jaar met Cannonball Adderley en vervolgens korte tijd met Miles Davis. Na een solodebuut in 1970 richtte hij de groep 'Weather Report' op samen met Wayne Shorter.

Mede dankzij de enige hit die het genre bij mijn weten heeft voortgebracht (Birdland) zou Heavy Weather het meest succesvolle album van de groep worden. Ik ken het vooral als één van de albums uit de collectie van mijn vader die ik ook kon waarderen, al was het maar omdat het album klinkt als een klok. Alweer enige tijd geleden kwam ik een fraai exemplaar op vinyl tegen, dat gaat vanavond meermalen op de platenspeler.....

+ 9 - 17 | § ¶vinyl 46 - in the dutch mountains

The Nits - In The Dutch Mountains (1987)

Het negende studio album van The Nits is het hoogtepunt uit hun carriere. Niet alleen leverde het de grote hit 'In The Dutch Mountains' op, het zou ook het eerste album van de band zijn dat een Britse en Amerikaanse release zou krijgen. Met name de eerste plaatkant is indrukwekkend, er staat geen enkel zwak nummer op. Ook fijn is de oer Hollandse hoes waarop we de Kinderzegels aantreffen die in 1951 door de Nederlandse posterijen werden uitgegeven. Een wijdverbreid misverstand wil dat het hier jeugdportretten betreft van de bandleden maar niets is minder waar.

Sterker nog, we weten wie er op de Nederlandse kinderzegels uit 1951 staan afgebeeld. De kinderen werden door fotograaf en ontwerper Cas Oorthuys gefotografeerd op de 4e Openbare Montessorischool in de 2e Boerhaavestraat te Amsterdam. Vier van de vijf zegels haalden de albumhoes. Van links naar rechts zien we op de 6 cent zegel Andries de Zwart, vissersjongen uit Egmond aan Zee. Op de 10 cent Jacob Blom, vervolgens de dochter van de fotograaf, Hansje Oorthuys op de 2 cent en tenslotte Jan van den Heuvel op de 5 cent. De zegel die in het hoesontwerp ontbreekt is de 20 cent met Emma Wolters. De link met de Nits? De postzegels verschenen in het geboortejaar van Nits frontman Henk Hofstede.

+ 13 - 10 | § ¶de moeder aller mousses

In 2004 schreef ik nog: 'Het is zo'n slordige drie jaar geleden dat ik voor het laatst gekookt heb. Ik leef op kant en klaar, ontdooien, magnetronnen, vers voor U alvast in een flesje geperst en waarom liggen er eigenlijk geen hardgekookte eieren in de winkel?'. Maar de tijden zijn veranderd, met dank aan het aanstekelijk enthousiasme van mijn aanstaande echtgenote. Ik kook. Erger nog, ik kook woest. Vandaar de introductie van een nieuwe rubriek op dit weblog. Recepten. Jawel, heuse recepten waar je ook nog eens moeite voor moet doen. Het moet een vast zondagritueel worden en graag wil ik vandaag het toetje van vorige week zondag met U delen. We noemen het 'De Moeder Aller Mousses'.

De ingredienten:
90 gram pure chocola, gehakt
1 eetlepel boter
2 eetlepels Frangelico
2 eieren, gesplitst
250 gram slagroom, geklopt
70 gram witte chocola

Dit is geen moeilijk, maar wel een verdomd bewerkelijk recept. Ik was er een hele ochtend mee zoet. in werkelijkheid heet het 'Chocolademousse met Frangelico' maar het was zo'n doorslaand succes dat we best mogen spreken van de ' Moeder aller Mousses'. Ik had geen flauw idee wat ' Frangelico' zou kunnen zijn dus om U de moeite van het Googlen te besparen is er de link en de medeling dat het hier een mierzoete, overprijsde hazelnoot likeur betreft waarvan U twee eetlepels nodig heeft maar voor een grote fles maar liefst 15 Euro aan investering moet doen. Het is de grootste kostenpost. Afijn. Men neme twee (2) pure chocolade repen, breekt deze in kleine stukjes (wat nou hakken?) en doet dit samen met een ferme klont boter en de Frangelico in een vuurvaste kom die men balanceert op een steelpan met 'zacht kokend water' dat de onderkant van de kom niet mag raken.Laat de chocola smelten en roer het geheel af en toe met liefde en aandacht om. Dat laatste is zeer beslist noodzakelijk. Te weinig liefde en de moeizaam op het steelpannetje balancerende kom dondert omver waarna U, een schoonmaaksessie later, opnieuw kunt beginnen. Wanneer de chocola is gesmolten kunt U de contraptie demonteren. Laat de chocola even afkoelen. De volgende stap is het scheiden van de eieren. U heeft er twee nodig maar laat U niet uit het veld slaan als er zes pogingen nodig zijn. Het beste is het om de schaal voorzichtig te breken en dooier en eiwit te scheiden door boven een bakje de dooier voorzichtig om en om te gooien in de twee helften van het ei. Dat klinkt ingewikkeld en dat is het dan ook, laat niemand U iets anders wijs maken maar oefening baart kunst. Bewaar het eiwit, want dat hebben we nog nodig.
Nu gaan we de dooiers licht kloppen om ze vervolgens door de chocola te roeren. Daarna spatelen we de slagroom er voorzichtig doorheen tot het geheel fijn egaal en zacht is. Denk niet te licht over dat kloppen. Gebruik bijvoorbeeld een keukenmachine met een garde en begin op een bescheiden snelheid. Teveel enthousiasme veroorzaakt een orkaan van ongeslagen room door uw keuken en geloof me, ik kan het weten.

Tenslotte dien je ook nog het eiwit te kloppen tot er schuimige pieken in ontstaan en hiervan een eetlepel soepel door de mousse te spatelen. Onderschat al dat kloppen niet. Zet de wekker die dag om 05.00 uur en begin uiterlijk 05.15 met het kloppen van de slagroom want nadat U rondom het middaguur eindelijk uitgeklopt bent moet U de ontstane smurrie nog verdelen over 4 dessertvormen van ongeveer 175ml waarna deze in de koelkast minimaal 4 uur dienen te stijven.

Het venijn zit 'm in de staart. Vlak voor het opdienen haalt U de bakjes uit de koelkast en nu dient U slechts van de witte chocola mooie krullen te raspen die U ter garnering op de mousse plaatst. Dit lijkt eenvoudig maar valt bitter tegen. In plaats van fijne krullen kreeg ik slechts een fijne storm van witte chocola die zich overal vestigde behalve op de mousse. Beter lijkt het om de reep te klemmen in een Workmate en vervolgens te lijf te gaan met een houtschaaf.

Het eindresultaat mag er zijn. De moeder aller mousses. Een toetje dat een huwelijk kan redden of een 'Ja' kan initieren.

+ 19 - 5 | § ¶vinyl 45 - presence

Led Zeppelin - Presence (1976)

Het zevende studio album van Led Zeppelin komt verpakt in een briljante hoes. Dat kun je overigens van zo'n beetje alle Led Zeppelin albums zeggen (nou ja, het postume 'Coda' (1982) valt uit de toon) maar 'Presence' is in mijn ogen een beetje speciaal. We zien een modelgezin uit de jaren vijftig die zich vrolijk rond een Obelisk geschaard hebben. Klaarblijkelijk de 'presence' uit de titel en hetzelfde motief wordt in meerdere foto's herhaald. Zwembad, golfbaan, huiskamertafereel, schoolklas. Steeds weer die obelisk als middelpunt van een gelukzalig tafereel.  Enige uitleg over het hoe en waarom ontbreekt echter. Enkel op de binnenhoes is een korte vermelding te vinden: 'the object' copyright 1976 Swan Song. Helpt niet echt.

Jimmy Page schreef er later over in het boekwerk dat de 4CD Box 'Led Zeppelin' vergezelde: 'There was no working title for the album. The record-jacket designer said `When I think of the group, I always think of power and force. There's a definite presence there.' That was it. He wanted to call it `Obelisk'. To me, it was more important what was behind the obelisk. The cover is very tongue-in-cheek, to be quite honest. Sort of a joke on [the film] 2001. I think it's quite amusing.'

'Presence' is niet het hoogtepunt uit de Led Zep discografie, die eer gaat naar 'Led Zeppelin IV' of 'Physical Graffiti' maar is toch zeer de moeite waard. Nu ben ik dol op Led Zeppelin maar ik ken de band eigenlijk alleen maar van de eerder genoemde 4CD's tellende verzamelaar die weliswaar een behoorlijk uitputtende selectie is van het studiowerk van de band maar wel een waarin Jimmy Page als samensteller eens lekker is gaan husselen met de volgorde van de tracks zodat het vrijwel onmogelijk is geworden om nog enig gevoel krijgen voor de flow van een van de reguliere albums. Toen ik een puntgaaf exemplaar van 'Presence' voorbij zag komen moest en zou ik die dan ook hebben. Dat is dan ook prompt het startsein om alle reguliere albums op vinyl te verkrijgen. Hoogtepunten: 'For Your Life', 'Nobody's Fault But Mine' en 'Tea For One'. Wat dan weer geen enkel verschil maakt tussen Vinyl en Compact Disc: beiden zijn even uitnodigend voor een potje theatraal luchtgitaar spelen.

+ 6 - 15 | § ¶vinyl 44 - rattus norvegicus

The Stranglers - IV Rattus Norvegicus (1977)

The Stranglers waren een beetje een vreemde eend in de rock-bijt. Geen 'angry young men', drummer Jet Black had ten tijde van dit debuut reeds de respectabele leeftijd van 39 bereikt en had er al een succesvolle carriere als eigenaar van een aantal ijscokarren en een 'off-license' in Guildford op zitten. Wel weer hoopgevend. Mocht ik met mijn 41ste in aantocht alsnog een rock bestaan ambieren dan blijkt dat dus te kunnen. Min of meer bij toeval raakte de band geassocieerd met de punk rock beweging in Engeland nadat ze openden voor The Ramones. Tegen de tijd dat het debuutalbum 'Rattus Norvegicus' in de winkel lag bleek de muziek echter maar weinig banden te hebben met collega's als The Clash en The Sex Pistols. Sterker nog, de plaat zit vol met vrolijke rollende keyboard partijen die eerder geinspireerd waren door Jazz dan door Punk. 'Rattus Norvegicus' staat dan ook nog steeds fier overeind als een van de betere debuten uit dat zo drukke jaar 1977. En dat zo vaak beweende seksime? 'Strolling along minding my own business. Here goes a girl and a half. She's got me going, up and down. She's got me going, up and down. Walking on the beaches looking at the peaches' (Peaches). Valt reuze mee.

+ 10 - 10 | § ¶de reddende engel van de pvda?

Gisteravond noemde Jan Pronk, kandidaat voorzitter voor de PvdA Minister President Jan Peter Balkenende 'een leugenaar' die Nederland op ' leugenachtige wijze' een oorlog met Irak heeft ingemoffeld. Fijn. Lijkt me een meer dan terechte vaststelling zeker nu we hem niet meer kunnen toetsen daar een onzekere PvdA een mogelijk onderzoek maar vast weggaf aan de onderhandelingstafel. Dan mag je best een keer een aanname doen.

Inmiddels schijnt Jan Pronk een beetje spijt van zijn uitspraak te hebben. Dat is dan wel weer jammer want de PvdA zou wel eens baat kunnen hebben bij een echt linkse politicus die zich best wil binden aan het bereikte regeerakkoord maar nadrukkelijk stelt dat een onderzoek naar de deelname aan de 'coalition of the willing' daar buiten valt. Laat Pronk daarbij vooral Klaas de Vries de hand reiken. Zo komt het beste politieke vuurwerk in het begin van het politieke jaar niet uit de Tweede Kamer, maar vanaf de zijlijn. Heeft Frans Weisglas in het NRC Handelsblad ook een punt. wie nog twijfelt aan de toegevoegde waarde van de oudgedienden uit het politieke landschap dient het interview uit de Nieuwe Revu met Jan Pronk en Dries van Agt tot zich te nemen. Het is te vinden op het weblog van Jan Pronk: 'Late Provo's. De verzoening tussen Dries van Agt en Jan Pronk'.